← Επιστροφή στο αρχείο

ROBERTO AIZENBERG (1928-1996)

Αργεντινός εβραίος ζωγράφος και γλύπτης, ο γνωστότερος αργεντινός σουρεαλιστής.

Γεννήθηκε σε αγροτική περιοχή, αλλά στα 8 του χρόνια η οικογένεια μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες. 

Ξεκίνησε την καριέρα του ως αρχιτέκτονας, αλλά εγκατέλειψε το επάγγελμα αυτό για να ασχοληθεί με την τέχνη. 


Έγινε μαθητής του ζωγράφου Berni και μεταξύ 1950-53 του σουρεαλιστή ζωγράφου Planas, που τόνιζε τις σχέσεις σουρεαλισμού και ψυχανάλυσης. 

Η πρώτη του έκθεση έγινε το 1958. Ακολούθησαν άλλες και το 1969 έγινε μεγάλη αναδρομική του. 


Το 1963 είχε λάβει μέρος στην Biennale του Sao Paolo. Η πρώτη του ευρωπαϊκή έκθεση έγινε στο Λονδίνο το 1972. 

Παρά το ότι την είχε εγκαταλείψει, είχε εμμονή με την αρχιτεκτονική – ιδιαίτερα την αναγεννησιακή - και αυτό είναι εμφανές στα έργα του, όπου συχνά εμφανίζονται μυστηριώδη, έρημα κτίρια, ερημωμένες πόλεις και παράξενες κατασκευές.  


Πάντοτε αντιδρούσε στη χρήση μοντέλων, τόσο στη διδασκαλία της τέχνης όσο και μετά, θεωρώντας ότι συνδέεται με την αναχρονιστική άποψη βάσει της οποίας ο καλλιτέχνης υποχρεώνεται να αντιγράφει την πραγματικότητα. Κατ΄ αυτόν το έργο θα έπρεπε να είναι προϊόν απόλυτα ελεύθερης έκφρασης. 


Είχε παντρευτεί την γνωστή στη χώρα δημοσιογράφο Matilde Herrera. 


Τα τρία παιδιά της από προηγούμενο γάμο (μία κόρη και δύο γιοι) έμεναν μαζί τους. 

 

Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1976, το οποίο οδήγησε στην κτηνώδη δικτατορία του Videla, και τα τρία παιδιά και οι σύντροφοι τους απήχθησαν και εξαφανίστηκαν. 


Ο ίδιος υποχρεώθηκε να εξοριστεί και κατέφυγε το 1977 στο Παρίσι και μετά στην Ιταλία. 


Επέστρεψε στη χώρα του το 1984, μετά την πτώση της χούντας. 


 






:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

ROBERTO AIZENBERG (1928-1996)

Αργεντινός εβραίος ζωγράφος και γλύπτης, ο γνωστότερος αργεντινός σουρεαλιστής.

Γεννήθηκε σε αγροτική περιοχή, αλλά στα 8 του χρόνια η οικογένεια μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες. 

Ξεκίνησε την καριέρα του ως αρχιτέκτονας, αλλά εγκατέλειψε το επάγγελμα αυτό για να ασχοληθεί με την τέχνη. 


Έγινε μαθητής του ζωγράφου Berni και μεταξύ 1950-53 του σουρεαλιστή ζωγράφου Planas, που τόνιζε τις σχέσεις σουρεαλισμού και ψυχανάλυσης. 

Η πρώτη του έκθεση έγινε το 1958. Ακολούθησαν άλλες και το 1969 έγινε μεγάλη αναδρομική του. 


Το 1963 είχε λάβει μέρος στην Biennale του Sao Paolo. Η πρώτη του ευρωπαϊκή έκθεση έγινε στο Λονδίνο το 1972. 

Παρά το ότι την είχε εγκαταλείψει, είχε εμμονή με την αρχιτεκτονική – ιδιαίτερα την αναγεννησιακή - και αυτό είναι εμφανές στα έργα του, όπου συχνά εμφανίζονται μυστηριώδη, έρημα κτίρια, ερημωμένες πόλεις και παράξενες κατασκευές.  


Πάντοτε αντιδρούσε στη χρήση μοντέλων, τόσο στη διδασκαλία της τέχνης όσο και μετά, θεωρώντας ότι συνδέεται με την αναχρονιστική άποψη βάσει της οποίας ο καλλιτέχνης υποχρεώνεται να αντιγράφει την πραγματικότητα. Κατ΄ αυτόν το έργο θα έπρεπε να είναι προϊόν απόλυτα ελεύθερης έκφρασης. 


Είχε παντρευτεί την γνωστή στη χώρα δημοσιογράφο Matilde Herrera. 


Τα τρία παιδιά της από προηγούμενο γάμο (μία κόρη και δύο γιοι) έμεναν μαζί τους. 

 

Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1976, το οποίο οδήγησε στην κτηνώδη δικτατορία του Videla, και τα τρία παιδιά και οι σύντροφοι τους απήχθησαν και εξαφανίστηκαν. 


Ο ίδιος υποχρεώθηκε να εξοριστεί και κατέφυγε το 1977 στο Παρίσι και μετά στην Ιταλία. 


Επέστρεψε στη χώρα του το 1984, μετά την πτώση της χούντας. 


 






Σχόλια