Γάλλος ζωγράφος που γεννήθηκε στο Montpellier και στα 17 του χρόνια μπήκε στην Ecole des Beaux-Arts στο Παρίσι. 

Το 1844 εξέθεσε για πρώτη φορά στο Salon και το 1845 κέρδισε το Prix de Rome (υποτροφία για σπουδές στη Ρώμη). 

Το 1864 έγινε καθηγητής στη Beaux-Arts και δίδαξε εκεί ως το θάνατό του. 

Υπήρξε σχεδόν μόνιμο μέλος της επιτροπής κρίσης για το Salon. Πολλοί μαθητές του εξέθεσαν εκεί και συνέβαλλε όσο λίγοι στη διαμόρφωση της εικόνας της Belle Epoque.

Απόλυτα συντηρητικός στις εικαστικές του απόψεις, ήταν από αυτούς που αρνήθηκαν σθεναρά την έκθεση έργων του Manet και των ιμπρεσιονιστών σ' αυτό, παίζοντας έτσι καθοριστικό ρόλο στον συντηρητισμό του Salon και ωθώντας τους νέους ζωγράφους να «επαναστατήσουν» ενάντια σ’ αυτό και να οργανώσουν ανεξάρτητες εκθέσεις ή ομάδες. 

Υπήρξε από τους αγαπημένους καλλιτέχνες του αυτοκράτορα Napoleon III. 

Ο Μιχαήλ Άγγελος στο εργαστήριό του

Είναι ένας από τους γνωστότερους ακαδημαϊκούς ζωγράφους του 19^ου αιώνα (που χλευαστικά αποκαλούνταν Pompiers), που συνέχισε να ζωγραφίζει με κλασικό τρόπο και άψογη τεχνική κλασικά θέματα (ιστορικές, μυθολογικές και θρησκευτικές σκηνές, αλλά και πορτρέτα), δίχως να επηρεαστεί ποτέ από τις σύγχρονες τάσεις, τις οποίες απεχθανόταν.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε δημοφιλής και επιτυχημένος. 

Αυτοπροσωπογραφία