ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DUNOYER DE SEGONZAC ANDRE (1884-1974). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DUNOYER DE SEGONZAC ANDRE (1884-1974). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

ANDRE DUNOYER DE SEGONZAC (1884-1974)


 

Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος σε χωριό της βόρειας Γαλλίας. 

 


Οι γονείς του τον προόριζαν για στρατιωτικό, τελικά όμως, βλέποντας το ταλέντο του στο σχέδιο, συμφώνησαν να γραφεί σε μια σχολή σχεδίου. 

 


Συνέχισε σε σχολή τέχνης στο Παρίσι και από το 1906 ξεκίνησε την καριέρα του. 

 


Εξέθεσε για πρώτη φορά στο Salon d’Automne το 1908 και συνέχισε σε άλλα ανεξάρτητα Salon. 

 


Το 1913 ήταν μεταξύ των μοντέρνων καλλιτεχνών που πήραν μέρος στην περίφημη έκθεση Armory Show στη Νέα Υόρκη, η οποία εισήγαγε τη μοντέρνα τέχνη στις ΗΠΑ.

 


 Το 1914 έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Παρίσι.

 


Πολέμησε στον Α’ παγκόσμιο, κατά τη διάρκεια του οποίου έκανε πολλά πολεμικά σχέδια από τις εμπειρίες του.

 

 

Από το 1919 διδάχτηκε χαρακτική, την οποία αγάπησε και παρήγαγε γύρω στα 1600 χαρακτικά ως το τέλος του. 

 


Εικονογράφησε βιβλία όπως τα Γεωργικά του Βιργίλιου (1947), για τα οποία έλαβε εξαιρετικές κριτικές. 

 


Τα θέματά του είναι κυρίως τοπία, νεκρές φύσεις και γυμνά. 

 




Ενώ τα σχέδια, τα χαρακτικά και οι ακουαρέλες του του είναι ανάλαφρα και γρήγορα, οι πίνακές του με λάδι έχουν βαριά, μουντά χρώματα και επιρροές από τους Courbet και Cezanne. 

 


Υπήρξε παραγωγικός ως τον θάνατό στα 90 του.

 


 




Αυτοπροσωπογραφία