PAUL DELAROCHE (1797-1856)

 

Γάλλος ζωγράφος γεννημένος στο Παρίσι, όπου κυρίως έζησε. 

 

Τα περισσότερα έργα του δημιουργήθηκαν στο εκεί εργαστήριό του. 

 

Η οικογένειά του ήταν καλλιτεχνική (καλλιτέχνες, έμποροι τέχνης, συλλέκτες κλπ.). 

 

Από τα 19 του σπούδασε στην Ecole des Beaux-Arts. Αρχικά έκανε τοπία. Ωστόσο το 1817 την εγκατέλειψε δυσαρεστημένος, γράφτηκε στη σχολή του ζωγράφου Gros και στράφηκε στην μεγάλη αγάπη του, την ιστορική ζωγραφική. 

 

Από το 1822 άρχισε να εκθέτει με επιτυχία στο Salon. 

 

Υπήρξε πλούσιος και διάσημος και το 1832 εκλέχτηκε στην Ακαδημία της Beaux-Arts. Το 1833 έγινε καθηγητής στη σχολή που είχε απαρνηθεί, την Beaux-Arts. 

 

Όταν του παραγγέλθηκε μια μεγάλη τοιχογραφία σε ναό, αναγνωρίζοντας την απειρία του στη θρησκευτική ζωγραφική, έζησε για ένα χρόνο στην Ιταλία για να μελετήσει σχετικά θέματα. 

 

Κεντρικό μέρος από μεγάλη ιστορική τοιχογραφία

Ωστόσο από το 1837 άρχισε να ζωγραφίζει και θρησκευτικά έργα, τα οποία δεν έγιναν δεκτά με τον ενθουσιασμό των ιστορικών έργων του, ενώ ο κλασικισμός του ύφους του David είχε αρχίσει να είναι εκτός μόδας. 

 

Από το 1837 λοιπόν έπαψε να εκθέτει και αποσύρθηκε σε ένα είδος «αυτοεξορίας», αν και συνέχισε να ζωγραφίζει και να παίρνει μεγάλες παραγγελίες. 

 

Δεν συνήλθε ποτέ από τον ξαφνικό θάνατο το 1845 της πολυαγαπημένης του γυναίκας μόλις στα 31 της. 

 

Η σύζυγός του στο νεκρικό κρεβάτι

Μετά τα περισσότερα έργα είναι θρησκευτικά. 

 

Από την αρχή της καριέρας του βρέθηκε στο επίκεντρο της σύγκρουσης νεοκλασικισμού και ρομαντισμού. 

 

Συχνά ακολούθησε μια ενδιάμεση στάση : Ενώ υιοθετεί τον πρώτο, κυρίως με θέματα από τη γαλλική και αγγλική ιστορία ζωγραφισμένα λεπτομερώς, συχνά τα παρουσιάζει με δραματικό, ρομαντικό τρόπο. Έτσι κινήθηκε ανάμεσα στα δύο αυτά ρεύματα. 

 

Είναι επίσης αυτός που μάλλον το 1839, όταν είδε τις πρώτες φωτογραφίες (νταγκεροτυπίες) δήλωσε : «Από σήμερα η ζωγραφική είναι νεκρή».

 

 

 

Αυτοπροσωπογραφία