Γερμανός ζωγράφος, γλύπτης χαράκτης και συγγραφέας. 

Παίζει επίσης πιάνο σε free jazz συναυλίες με συγκροτήματα. 

Γεννήθηκε σε πόλη της Τσεχίας, κατεχόμενη τότε από τους ναζί. 

Το 1948 η οικογένεια μετακόμισε στη Γερμανία. 

Μεταξύ 1956-61 σπούδασε τέχνη στο Krefeld, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε ορυχεία και κατασκευές δρόμων. 

Το 1962 εγκαταστάθηκε στο Δυτικό Βερολίνο για να αποφύγει τη στράτευση, όπου ξεκίνησε η καριέρα του. 

Το 1964 ήταν, με άλλους ζωγράφους, από τους ιδρυτές ανεξάρτητης γκαλερί. 

Το 1970 κέρδισε το βραβείο Villa Romana και έζησε για ένα χρόνο στη Φλωρεντία, ενώ το 1974 κέρδισε άλλο ένα σημαντικό γερμανικό βραβείο. 

Τον ίδιο χρόνο οργάνωσε την πρώτη Biennale του Βερολίνου. Από το 1975 άρχισε να δημοσιεύει βιβλία ποίησης. 

Μεταξύ 1973-86  ήταν καθηγητής στην Ακαδημία Τεχνών της Karlsruhe και συνέχισε στην αντίστοιχη του Dusseldorf, τη σημαντικότερη της χώρας. 

Εκεί έκανε μακρά καριέρα. Εδραίωσε τη φήμη της προσκαλώντας ως καθηγητές διάσημους ξένους καλλιτέχνες. 

Το 1993 εκπροσώπησε με δύο άλλους καλλιτέχνες τη Γερμανία στη Μπιενάλε της Βενετίας. Είναι διεθνώς γνωστός. 

Από το 1960 αντέδρασε στην κυρίαρχη αφηρημένη τέχνη και εκφράστηκε με απλά, βασικά μοτίβα. 

Έφτιαξε δύο σειρές έργων με τον Μίκυ Μάους και τον Ντόναλντ. 

Από το 1964 συνδύασε στα έργα του παραστατικότητα και αφαίρεση. Μεταξύ 1969-77 ζωγράφιζε γερμανικά σύμβολα (κράνη, σημαίες κλπ.). 

Την περίοδο 1993-97 έκανε σειρά έργων με ήρωα τον Parsifal και συνέχισε με άλλες σειρές. 

Από το 1980 ασχολήθηκε και με τη γλυπτική φιλοτεχνώντας και δημόσια γλυπτά. 

Είναι εκκεντρική προσωπικότητα. Το σύνολο του έργου του εντάσσεται στον νεο-εξπρεσιονισμό.

 Αυτοπροσωπογραφία

Έλληνας εικαστικός και ποιητής. 

Γεννήθηκε στο Κάιρο σε οικογένεια Αιγυπτιωτών. 

Το 1952 πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε ως το 1961 εσωτερική διακόσμηση και αρχιτεκτονική στην Ecole Superieure des Artes Modernes και αλλού. 

Από τα 90ς η ζωή του μοιραζόταν μεταξύ Αθήνας και Παρισιού. 

Στη Γαλλία, όπου ήταν γνωστός, τιμήθηκε και βραβεύτηκε δύο φορές (1986, 1996). 

Από το 1980 χρησιμοποιούσε στα έργα του σύμβολα και άλλα στοιχεία που θυμίζουν ιερογλυφικά ή γράμματα διαφόρων αλφαβήτων, ιαπωνικούς χαρακτήρες κ.ά., καθώς και διάφορα τυπογραφικά «εφέ», που θυμίζουν παιχνίδια που μπορούμε να κάνουμε σε φωτοτυπικά μηχανήματα. 

Ενώ το έργο του είναι παγκόσμιο και χρησιμοποιεί στοιχεία από διαφορετικές κουλτούρες και γραφές, ήταν πολέμιος της παγκοσμιοποίησης και της "εύκολης" αφθονίας της διαθέσιμης πληροφορίας. 

Πολύ προσωπικός καλλιτέχνης, επινόησε μια δική του εικαστική γλώσσα. 

Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος του μεταμοντέρνου και έχει δημιουργήσει ένα ιδιότυπο έργο πλήρες συμβόλων, γραμμάτων και κωδικών.

Georges Porto Riche (συγγραφέας)

Γάλλος ζωγράφος που γνώρισε επιτυχία κυρίως με τα πορτρέτα του. 

Proust

Γεννήθηκε στο Παρίσι σε ευκατάστατη οικογένεια. 

Colette

Ο πατέρας του ήταν γνωστός ψυχίατρος της εποχής. 

Aubrey Beadsley

Μεγάλωσε συναντώντας διασημότητες της εποχής, που σύχναζαν στο σπίτι τους (Berlioz, Corot κ.ά.), όπου υπήρχαν τακτικές συγκεντρώσεις κάθε Σάββατο. 

Stravinsky

Έλαβε σημαντική μόρφωση, στη ζωγραφική όμως ήταν ουσιαστικά αυτοδίδακτος, εκτός από κάποια μαθήματα που πήρε από τον Gervex και τον Renoir. 

Henry James

Ήδη από το 1870 περνούσε και κάποιον καιρό στο Λονδίνο.

Andre Gide

Έγινε επιτυχημένος πορτρετίστας και εξέθετε τακτικά στο Salon και αλλού. 

James Joyce

Στενός του φίλος ήταν ο Proust και γνώριζε επίσης τον Henry James. 

Debussy

Μεταξύ 1902-11 υπήρξε διευθυντής μιας ιδιωτικής σχολής τέχνης, όπου δίδασκε σε τάξη για πορτρέτα. 

"Οι Έξη" (ομάδα μουσικών). Ανάμεσά τους οι Milhaud, Honegger, Poulenc, Auric και Cocteau.

Στους κύκλους ήταν γνωστό ότι ήταν ομοφυλόφιλος, αν και μετά τις δίκες του Oscar Wilde για τον λόγο αυτόν παντρεύτηκε. 

Sickert

Εξέδωσε δύο βιβλία, κάτι σαν αυτοβιογραφίες με παρουσιάσεις διασημοτήτων της εποχής, τα οποία όμως θεωρούνται μάλλον αναξιόπιστα. 

Nijinsky (σε ρόλο χορεύτριας της Ανατολής)

Ανάμεσα στους πολλούς διάσημους των οποίων φιλοτέχνησε πορτρέτα περιλαμβάνονται και οι Proust, Beardsley, James Joyce, Colette, Thomas Hardy, Degas, Debussy, Rodin, Sargent και πολλοί άλλοι. 

Ένα από τα πολλά πορτρέτα του Cocteau που φιλοτέχνησε

Τα πορτρέτα του δεν έχουν προσωπικό ύφος και ζωγραφίζονται με διαφορετικό στιλ. 

Paul Valery

 

Αντίθετα τα τοπία του (αστικά κυρίως) είναι ιμπρεσιονιστικά. 

ΥΓ: Θα παραθέσω μεγαλύτερο από το συνηθισμένο αριθμό έργων του Blanche ως ένα είδος πινακοθήκης μεγάλων προσωπικοτήτων (από διαφορετικούς χώρους), που πόζαραν γι' αυτόν.

Rene Crevel

Paul Claudel

Degas

Henry Bergson

Thomas Hardy

Gabriel Faure

Αυτοπροσωπογραφία με τον εραστή του Ισπανό ζωγράφο Raphael_de_Ochoa

Αυτοπροσωπογραφία