ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ: BODO (1953-2015)

YANG QIAN (1959-

στις Νοεμβρίου 07, 2026

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan . Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988. Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό. Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο. Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε. Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης. Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα. ...

Όνομα με το οποίο είναι γνωστός ο ζωγράφος και ιερέας από το Κογκό Camille-Pierre Pambu Bodo.

Γεννήθηκε σε μικρό χωριό, τέλειωσε το γυμνάσιο εκεί και το 1970 μετακόμισε στην Κινσάσα, όπου έζησε ως τον θάνατό του, για να πάρει μέρος στη σημαντική έκθεση Art Partout.

Το 1980 έγινε χριστιανός και μάλιστα ιερέας της εκκλησίας της Πεντηκοστής και δήλωσε ότι θα άλλαζε ζωή.

Ταξίδεψε τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ και εμπνεύστηκε από την τέχνη που είδε εκεί.

Εμπνεύστηκε επίσης από τα βιώματά του στην πρωτεύουσα της χώρας του.

Βασική πηγή έμπνευσης παραμένει ο Bosch, του οποίου δημιούργησε μια αφρικάνικη παραλλαγή.

Στα 90ς το ύφος του άλλαξε. Εξακολούθησε να κινείται στο χώρο του φανταστικού, αλλά ενσωμάτωσε και στοιχεία συμβολισμού για να εκφράσει το όνειρό του για έναν καλύτερο κόσμο.

Τα έργα του συχνά περιέχουν υβριδικές φιγούρες ανάμεσα σε ανθρώπους και μορφές της φύσης.

Ένα μέρος τους έχει σκοπό να αποθαρρύνει όσους ασχολούνται με τη μαγεία (!), ενώ σε άλλα διακρίνεται το θρησκευτικό στοιχείο.

Όλο του το έργο σχετίζεται με μία αφρικάνικη μορφή σουρεαλισμού, δημιουργώντας έναν αλλόκοτο κόσμο και φτιάχνοντας μια προσωπική, ακατανόητη σε πολλούς, μυθολογία.