Αργεντινή καλλιτέχνιδα και κριτικός τέχνης, αδελφή του Χόρχε Λουίς Μπόρχες. 

Παιδί ακόμα μετακόμισε με την οικογένειά της στην Ελβετία για να φροντίσουν τη θεραπεία του πατέρα τους από σταδιακή τύφλωση (ασθένεια που κληρονόμησε και ο Μπόρχες). 

Σπούδασε τέχνη (κυρίως γλυπτική) στην Καλών Τεχνών της Γενεύης και μετά του Λουγκάνο. 

Συνδέθηκε με τους Γερμανούς εξπρεσιονιστές όπως ο Kirchner. 

Το 1915 εξέδωσε μια ποιητική συλλογή εικονογραφημένη από την ίδια. 

Ταξίδεψε στην Ευρώπη – ιδιαίτερα στην Ισπανία, ήρθε σε επαφή με τα μοντέρνα κινήματα, δημοσίευε κείμενα σε ισπανικά περιοδικά και εικονογραφούσε βιβλία. 

Επέστρεψε στην Αργεντινή το 1921 και συνδέθηκε με τη μοντέρνα ομάδα συγγραφέων και καλλιτεχνών Florida Group. 

Το 1926 έκανε μεγάλη έκθεση στο Μπουένος Άιρες. Το 1928 παντρεύτηκε έναν συγγραφέα και κριτικό.  

Μετά τον πόλεμο φυλακίστηκε για ένα μήνα λόγω της δηλωμένης αντίθεσής της στον πρόεδρο Peron. 

Εξώφυλλα βιβλίων. Το πρώτο είναι από την εξαιρετική ¨Εφεύρεση του Μορέλ" του Casares.

Ως το τέλος της συνέχισε να δημοσιογραφεί, να εικονογραφεί βιβλία και να ζωγραφίζει, δίχως όμως να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για εκθέσεις. 

Η ζωγραφική της ήταν πάντοτε παραστατική και στα τελευταία χρόνια διέθετε φεμινιστική διάσταση. 

Αρχικά έζησε και εργάστηκε στη σκιά του διάσημου αδελφού της – με τον οποίο είχε στενές σχέσεις. Μόνο αργότερα στη ζωή της κατάφερε να αναγνωριστεί για το προσωπικό της έργο.

Αυτοπροσωπογραφία