ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SCHLEMMER OSCAR (1888-1943). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SCHLEMMER OSCAR (1888-1943). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

OSCAR SCHLEMMER (1888-1943)

"Οι σκάλες του Bauhaus". Το γνωστότερο έργο του. 
 

 Γερμανός ζωγράφος, γλύπτης, σχεδιαστής και χορογράφος που σχετίστηκε με τη σχολή του Bauhaus. 


Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη. 



Έχασε και τους δύο γονείς του γύρω στο 1900 και, μεγαλώνοντας με την αδελφή του, έμαθε από μικρός να φροντίζει τον εαυτό του. 


Ήδη από το 1903 ήταν οικονομικά ανεξάρτητος δουλεύοντας σε εργαστήρια που έφτιαχναν ένθετα διακοσμητικά στοιχεία. 


Σπούδασε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών στη Στουτγάρδη και κέρδισε υποτροφία για σπουδές στην εκεί Καλών Τεχνών από το 1906. 



Αρχικά ζωγράφιζε ιμπρεσιονιστικά, αργότερα όμως στράφηκε στον κυβισμό. Πολέμησε στον Α’ παγκόσμιο και τραυματίστηκε. 


Επέστρεψε στη ζωγραφική το 1918, φτιάχνοντας φιγούρες που θυμίζουν κούκλες. Από το 1919 ασχολήθηκε και με τη γλυπτική. 



Γνωρίστηκε με τους Klee και Baumeister και το 1920 κλήθηκε από τον αρχιτέκτονα Gropius να φτιάξει μια τοιχογραφία στο κτίριο του Bauhaus στη Βαϊμάρη. Λίγο μετά ανέλαβε το τμήμα σκηνογραφίας. 


Υπήρξε από τους επιδραστικότερους δάσκαλους της περίφημης σχολής, με πολύπλοκες και πρωτότυπες ιδέες για την τέχνη και τη λειτουργία της. Ωστόσο μετά την αποχώρηση του Gropius το 1929 διαφώνησε και έκτοτε δίδαξε σε άλλες σχολές τέχνης. 


Έγινε παγκόσμια γνωστός το 1922 με το περίφημο πρωτοποριακό «Τριαδικό Μπαλέτο» που ανέβηκε στη Στουτγάρδη. 


Σχέδιο στολής για το "Τριαδικό Μπαλέτο"

Είχε πάθος με το θέατρο (ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία), πράγμα που επηρέασε όλο το έργο του. 


Σχέδιο στολής για το "Τριαδικό Μπαλέτο"

Οι δίχως πρόσωπο ανθρώπινες φιγούρες είναι κυρίαρχες στη δουλειά του, με το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στη σχέση τους με τον χώρο. 



Το 1933 οι ναζί τον ανάγκασαν να παραιτηθεί από τη θέση του στο Βερολίνο, όπου δίδασκε τότε. Αποσύρθηκε σε χωριά κοντά στα ελβετικά σύνορα, ενώ έργα του εκτέθηκαν το 1937 στην περιβόητη έκθεση Degenerate art (Παρακμιακή Τέχνη) που οργάνωσαν οι ναζί. 


Πέρασε τα τελευταία 10 χρόνια του ουσιαστικά «εξόριστος στη χώρα του», σχεδόν απομονωμένος, αν και κατά τη διάρκεια του Β’ παγκόσμιου κατάφερε να βρει μια θέση στο Institut für Malstoffe στο Wuppertal. 


Εκεί ζωγράφισε την τελευταία σειρά έργων του με θέμα παράθυρα που βλέπουν σε αστικούς χώρους.  



Αυτοπροσωπογραφία 


 


"Αυτοπροσωπογραφία  με μάσκα"