Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης που συνδέθηκε με το κίνημα της Νέας Αντικειμενικότητας. 

Γεννήθηκε στην Καρλσρούη και μεταξύ 1908-12 σπούδασε στην εκεί Ακαδημία Τέχνης. 

Συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο ως το ξέσπασμα του Α’ παγκόσμιου, στον οποίο στρατολογήθηκε και υπέφερε από ελονοσία. 

Το 1924 έγινε βοηθός στο τμήμα χαρακτικής της Ακαδημίας όπου είχε σπουδάσει ο ίδιος και από το 1928 καθηγητής. 

Όλη αυτή την περίοδο έκανε κυρίως σχέδια και χαρακτικά με ρεαλιστικό ύφος, με τα οποία ασκούσε έντονη κριτική στην κοινωνική και οικονομική κατάσταση. 

Μετά από επίσκεψή του στο Βερολίνο το 1922 (όπου γνώρισε τον Grosz), εμπνεύστηκε μια σειρά από σχέδια όπου ως παρατηρητής καταγράφει όσο συμβαίνουν στον αστικό χώρο γύρω του. 

Πήρε μέρος στην έκθεση καλλιτεχνών της Νέας Αντικειμενικότητας, που είχαν παρόμοιες μ’ αυτόν ανησυχίες, το 1925. 

Δημοσίευσε επίσης σειρά με σατιρικά σχέδια σε περιοδικό. 

Δηλωμένος αντιφασίστας, απολύθηκε από τη θέση του το 1933 από τους ναζί, που του απαγόρευσαν να ζωγραφίζει. 

Την ίδια χρονιά πήρε διαζύγιο από την εβραία σύζυγό του Hilde Hubbuck (παράλλαξε το επίθετό της), η οποία κατέφυγε στη Νέα Υόρκη, όπου έκανε καριέρα φωτογράφου. 

Ως το 1945 έβγαζε τα προς το ζειν ως διακοσμητής και κάνοντας άλλες σχετικές εργασίες. 

Μετά τον πόλεμο επανήλθε στη θέση του καθηγητή ως το 1957. 

Συνέχισε να ζωγραφίζει επηρεασμένος από τον εξπρεσιονισμό, αλλά σχετικά απομονωμένος. 

Η δουλειά του επανεκτιμήθηκε στα 60ς, όταν έγινε το ίδιο με τη Νέα Αντικειμενικότητα γενικότερα.

Αυτοπροσωπογραφία