ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα JOHNSTON FRANK (FRANZ) (1888-1949). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα JOHNSTON FRANK (FRANZ) (1888-1949). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

FRANK (FRANZ) JOHNSTON (1888-1949)

 


Καναδός τοπιογράφος γεννημένος στο Τορόντο. 

 


Σπούδασε στην εκεί σχολή τέχνης. 

 


Το 1908 εργάστηκε σε διαφημιστική εταιρία, αλλά το 1910 την εγκατέλειψε για να μετακομίσει στις ΗΠΑ. 

 


Εκεί συνέχισε σπουδές τέχνης στη Φιλαδέλφεια και εργάστηκε στο χώρο της διαφήμισης και του ντιζάιν στη Νέα Υόρκη. 

 


Επέστρεψε στον Καναδά το 1915 και άρχισε να ζωγραφίζει τοπία στον ελεύθερο χρόνο του. 

 


Πρώτα έκανε σχέδιά τους σε εξορμήσεις του γύρω από το Τορόντο και με βάση αυτά φιλοτεχνούσε τους πίνακες. 

 


Από το 1916  ταξίδευε στο Οντάριο και από το 1918 ενώθηκε με τους καλλιτέχνες L. Harris και J. McDonald στα ταξίδια τους στην περιοχή Algoma για να ζωγραφίσουν. 

 


Η προσέγγισή του στο τοπίο την περίοδο αυτή έχει αρκετά διακοσμητικά στοιχεία. 

 


Το 1920 υπήρξε για λίγο διάστημα μέλος του περίφημου Group of Seven, ομάδας τοπιογράφων πολύ σημαντική για την καναδική τέχνη. 

 


Την ίδια χρονιά ωστόσο μετακόμισε στο Winnipeg για να διδάξει στην εκεί σχολή τέχνης, πραγματοποιώντας μάλιστα μια μεγάλη ατομική έκθεση. Το 1927 επέστρεψε στο Τορόντο. 

 


Την τελευταία φάση της καριέρας του σηματοδότησε η περισσότερο κλασική αντιμετώπιση του τοπίου, ενώ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τα αποτελέσματα του φωτός στο χιόνι και για τη σχέση νερού και χιονιού, καθώς ζωγράφιζε επανειλημμένα ρυάκια. 

 



 

Η δουλειά του υπήρξε εξαιρετικά δημοφιλής και έζησε άνετα από αυτή μέχρι το τέλος του.