Ελβετός ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος στη Λωζάνη σε μεγαλοαστική οικογένεια.

Το 1882 πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στην Academie Julian. Παράλληλα διδάχτηκε χαρακτική. 

Έργο του 1892-93, που είχε σοκάρει όταν εκτέθηκε λόγω του ερωτισμού του

Εξέθεσε πρώτη φορά στο Salon το 1885. Το 1889 εκπροσώπησε την Ελβετία στην Διεθνή Έκθεση Παρισιού και κέρδισε διάκριση. 

Στο Παρίσι έκανε μποέμικη ζωή, ήταν φίλος του Toulouse Lautrec, σύχναζε στη Μονμάρτρη και έμενε στην καλλιτεχνική συνοικία του Montparnasse. 

Για να ζήσει πουλούσε σχέδια και χαρακτικά που έφτιαχνε με αντίγραφα του Rembrandt και του Millet και έγραφε άρθρα για τέχνη σε ελβετική εφημερίδα. 

Από το 1892 σχετίστηκε με την καλλιτεχνική ομάδα Nabis (Bonnard, Vuillard κ.α.) και εξέθετε μαζί τους.

Η ομάδα των Nabis. Όρθιος αριστερά ο Valotton. Οι υπόλοιποι, από αριστερά: Bonnard, Vuillard, Cottet, Roussel

Παράλληλα επηρεάστηκε από τα γιαπωνέζικα χαρακτικά και τους συμβολιστές και υιοθέτησε πλατιές επιφάνειες χρώματος, περιγράμματα και αφηρημένα μοτίβα. 

Στα 90ς πολιτικοποιήθηκε, υποστήριξε τον Dreyfus στην περίφημη υπόθεση και δημοσίευε πολιτικές ξυλογραφίες σε εφημερίδες και περιοδικά, ενώ παράλληλα φιλοτεχνούσε άλλες. 

Έγινε διεθνώς γνωστός κυρίως γι’ αυτές και ιδιαίτερα με μια ερωτική σειρά (intimacies). 

Το 1899 παντρεύτηκε την κόρη πλούσιου έμπορου τέχνης, πράγμα που τον επανέφερε στη μεγαλοαστική ζωή, αλλά και προώθησε περαιτέρω το έργο του. 

Μετά το 1900 ασχολήθηκε κυρίως με τη ζωγραφική δουλεύοντας με προσωπικού ύφους, παράξενα στιλιζαρισμένο ρεαλισμό. 

Φιλοτέχνησε κυρίως εσωτερικά, γυμνά, τοπία και νεκρές φύσεις, αλλά και πολλά πορτρέτα επωνύμων. Επίσης ζωγράφισε πολλές φορές τη γυναίκα του σε οικιακές δραστηριότητες. 

Από το 1907 άρχισε να γράφει λογοτεχνία. 

Στον Α’ παγκόσμιο ξαναγύρισε στη χαρακτική κάνοντας σειρά από αντιπολεμικά έργα και πίνακες (είχε επισκεφτεί το μέτωπο με μια ομάδα καλλιτεχνών το 1916). 

Τα τελευταία 10 χρόνια του η υγεία του ήταν κακή και γνώρισε λιγότερη επιτυχία. 

Το έργο του δύσκολα κατατάσσεται. Συχνά συσχετίζεται με τους  Nabis, αλλά οι πολλαπλές επιρροές του (Ιαπωνία, συμβολισμός, ρεαλισμός, μεταϊμπρεσιονισμός κλπ.) και τα πλούσια, συχνά μη ρεαλιστικά χρώματα το κάνουν αταξινόμητο. 

Υπήρξε ο αναβιωτής της ξυλογραφίας και επηρέασε άμεσα τους εξπρεσιονιστές, που υιοθέτησαν αυτή την τεχνική.

Αυτοπροσωπογραφία