Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης, κυρίως τοπιογράφος και πορτρετίστας. Παραγωγικότατος, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους τοπιογράφους όλων των εποχών. 

Γεννήθηκε στο Παρίσι σε εύπορη οικογένεια και εργάστηκε στην επιχείρηση του πατέρα του ως τα 26 του. Άρχισε να ζωγραφίζει μόλις στα 21 του, φιλοτεχνώντας από την αρχή τοπία και ζωγραφίζοντας στην ύπαιθρο. 

Μαθήματα ζωγραφικής πήρε από δύο παλιότερους ζωγράφους. Ταξίδεψε πολύ στη Γαλλία και μεταξύ 1825-1828 έμεινε στην Ιταλία, όπου μελέτησε τους κλασικούς. Η περίοδος αυτή υπήρξε εξαιρετικά παραγωγική και τον διαμόρφωσε. 

Το 1827 εξέθεσε για πρώτη φορά στο Salon. Το 1829 επισκέφτηκε για πρώτη φορά τη Barbizon και στη συνέχεια έγινε βασικό μέλος της καλλιτεχνικής «αποικίας» των τοπιογράφων που πήγαιναν συχνά εκεί (σχολή της Barbizon), ενώ επισκέφτηκε και πάλι την Ιταλία. 

Το 1845 ο Baudelaire τον αποκάλεσε «ηγέτη της μοντέρνας τοπιογραφίας». Γνώρισε μεγάλη επιτυχία παραμένοντας γενναιόδωρος και βοηθώντας οικονομικά πολλούς καλλιτέχνες. 

Έγινε κάτι σαν «πατρική φιγούρα» για νεότερους ζωγράφους που τον θεωρούσαν δάσκαλό τους και συνέρρεαν στο εργαστήριό του. Ο ίδιος παρέμεινε ντροπαλός και μοναχικός, ζώντας με τους γονείς του ως το θάνατό τους. 

Στο έργο του κατάφερε να συνδυάσει τον νεοκλασικισμό (με μυθολογικές αναφορές) με τον ρεαλισμό, ζωγραφίζοντας στο ύπαιθρο «ό,τι έβλεπε». Θεωρείται πρόδρομος των ιμπρεσιονιστων, οι οποίοι τον εκτιμούσαν. 

Αυτοπροσωπογραφία