ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ: MAGRITTE RENE (1898-1967)

YANG QIAN (1959-

στις Νοεμβρίου 07, 2026

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan . Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988. Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό. Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο. Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε. Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης. Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα. ...

Βέλγος ζωγράφος, από τους γνωστότερους παγκοσμίως σουρεαλιστές.

Βίωσε την τραυματική εμπειρία της αυτοκτονίας της μητέρας του όταν ο ίδιος ήταν 14 ετών. Βασική του επιρροή υπήρξε ο De Chirico.

Μεταξύ 1916-18 σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία των Βρυξελλών. Έως το 1926 δούλευε σε εργοστάσιο που έκανε ταπετσαρίες και σχεδίαζε αφίσες και διαφημίσεις.

Ζωγράφισε τον πρώτο του σουρεαλιστικό πίνακα το 1926 και έκανε την πρώτη του έκθεση το 1927. Επειδή όμως η δουλειά του χλευάστηκε στις Βρυξέλλες, μετακόμισε στο Παρίσι όπου γνώρισε τον Breton και μπήκε στη σουρεαλιστική ομάδα.

Στον Β’ Παγκόσμιο έμεινε στις Βρυξέλλες, χάνοντας την επαφή με την ομάδα. Ήταν κομμουνιστής, αλλά από το 1929 είχε γραφεί και αποχωρήσει από το κόμμα αρκετές φορές, κυρίως λόγω διαφορών με τις αισθητικές απόψεις του. Η ζωή του ήταν ήσυχη, δίχως περιπέτειες.

Το έργο του, από τα αντιπροσωπευτικότερα του σουρεαλισμού, άλλοτε συνδυάζει με παράδοξο και ανατρεπτικό τρόπο ετερόκλητα αντικείμενα, άλλοτε παίζει με τα μεγέθη τους και άλλοτε με την προοπτική ή τις οφθαλμαπάτες. Τα πάντα είναι ζωγραφισμένα με άψογο κλασικό ύφος, πράγμα που επιτείνει την ηθελημένη παραδοξότητα.