Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και σκηνογράφος.
Γεννήθηκε στη Modena.
Πορτρέτο του Marinetti
Σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία
Καλών Τεχνών της Ρώμης και σύντομα έγινε εξέχoν μέλος των φουτουριστών ως
ζωγράφος, σκηνογράφος και αρχιτέκτονας.
Είχε στενές σχέσεις με εκπροσώπους της ευρωπαϊκής
avant garde από
διαφορετικά κινήματα (Picasso,
Mondrian, Kandinsky, Cocteau κ.ά.)
Από το 1913 συνεργαζόταν με μηνιαίο
περιοδικό του Μιλάνου.
Το 1917 υπήρξε συνιδρυτής του πρωτοποριακού –
φουτουριστικού περιοδικού Noi.
Την
ίδια χρονιά έκανε τα σκηνικά του φουτουριστικού φιλμ Thais, το οποίο επέδρασε με την ατμόσφαιρα
και τη σκηνογραφία του στον επερχόμενο γερμανικό κινηματογραφικό εξπρεσιονισμό.
Το 1927 ίδρυσε το “Futuristi
Theatre Prampolini”.
Το 1928 σχεδίασε το Φουτουριστικό Περίπτερο
σε μεγάλη έκθεση στο Τορίνο.
Το Φουτουριστικό Περίπτερο
Δημιούργησε επίσης (με τον φουτουριστή Fillia) ένα μεγάλο μωσαϊκό στη La Spezia το 1933.
Επίσης ασχολήθηκε
με την Aeropittura, ένα
κίνημα της δεύτερης γενιάς των φουτουριστών που ως αποκλειστικό θέμα είχε την
πτήση.
Αφού η ζωγραφική του κινήθηκε μεταξύ πλήρους αφαίρεσης και μίξης αφαίρεσης
και παραστατικότητας, υιοθέτησε από το 1931 ένα προσωπικό ύφος με ένα είδος αφαίρεσης
με βιομορφικές φγούρες, που ονόμαζε «cosmic idealism” και θυμίζει εικόνες του μικρόκοσμου.
Όπως οι περισσότεροι φουτουριστές
σχετίστηκε με τον ιταλικό φασισμό και μεταξύ 1932-34 βοήθησε στον σχεδιασμό της
«Έκθεσης της Φασιστικής Επανάστασης».
Από το 1944 δίδασκε θέατρο και
σκηνογραφία στην Brera Academy του
Μιλάνου.
Σχέδια για σκηνικά
Αυτοπροσωπογραφία
