ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα POUSSIN NICOLAS (1594-1665). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα POUSSIN NICOLAS (1594-1665). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

NICOLAS POUSSIN (1594-1665)


 Γάλλος ζωγράφος που έζησε κυρίως στη Ρώμη. 

 


Γεννήθηκε στη Νορμανδία και δεν ξέρουμε πολλά για την εκπαίδευσή του. Γύρω στα 1612 πήγε στο Παρίσι, όπου μάλλον μαθήτευσε κοντά σε ελάσσονες ζωγράφους. 

 


Ενθουσιάστηκε από την ιταλική ζωγραφική που είδε σε παρισινές συλλογές και αυτό τον έκανε να εγκατασταθεί στη Ρώμη το 1624. 

 


Εκεί μελέτησε την αναγεννησιακή και μπαρόκ τέχνη και ιδιαίτερα τα έργα του Raffaello, που υπήρξε η βασική του επίδραση.

 


Γνωρίστηκε με ισχυρούς μαικήνες, των οποίων η αισθητική συμφωνούσε με τα δικά του κλασικά πρότυπα, εξασφαλίζοντας έτσι παραγγελίες για θρησκευτικά, μυθολογικά και αλληγορικά έργα, που υπήρξαν τα κυρίαρχα θέματα στο έργο του. 

 

 

Τα έσοδα του επέτρεπαν να προχωρά σε πιο προσωπικές δουλειές σε μεγαλύτερα μεγέθη και να αναπτύσσει το προσωπικό του ύφος. 

 


Το 1640 πείθεται να επιστρέψει στο Παρίσι για να γίνει ο Πρώτος Ζωγράφος του Λουδοβίκου ΙΓ΄. 

 


Ωστόσο απογοητευμένος από τις ίντριγκες του παλατιού και ένα πλήθος παραγγελιών που δεν μπορούσε να φέρει εις πέρας, καθώς δούλευε πλέον αργά προσέχοντας περισσότερο τα έργα του, αρνήθηκε τις τιμές και τα χρήματα και επέστρεψε στη Ρώμη το 1642, όπου έζησε ως το τέλος του. 

 


Θεωρείται ο σημαντικότερος ζωγράφος του κλασικού γαλλικού μπαρόκ. 

 


Στην τελευταία του περίοδο δίνει όλο και μεγαλύτερη βάση στο – ειδυλλιακό συνήθως - τοπίο που περιβάλλει το θέμα του. 

 


Το έργο του χαρακτηρίζεται από λογική, καθαρότητα και υπεροχή του σχεδίου έναντι του χρώματος. 

 


Άσκησε μεγάλη επίδραση σε μεταγενέστερους ζωγράφους (ακόμα και του 20ού αιώνα) που είχαν νεοκλασικές τάσεις (David, Ingres κλπ.)

 


Αυτοπροσωπογραφία