Ολλανδός χαράκτης, σχεδιαστής και ζωγράφος γεννημένος στη Γερμανία. 

Εικόνες από την πτώση του Ίκαρου

Υπήρξε ο σημαντικότερος χαράκτης της Ολλανδίας στην πρώιμη Μπαρόκ περίοδο.

Διδάχτηκε ζωγραφική σε γυαλί από τον πατέρα του και μετά έμαθε χαρακτική σε άλλον δάσκαλο. 

Το 1577 μετακόμισε στο Haarlem, το οποίο ήταν η βάση του ως το τέλος της ζωής του.

Το δεξί του χέρι ήταν παραμορφωμένο από φωτιά όταν ήταν βρέφος, αλλά παραδόξως αυτό τον βοήθησε διότι χειριζόταν με σταθερότερο τρόπο τα βασικά εργαλεία της χαρακτικής δουλεύοντας τους μυς του μπράτσου και του ώμου. 

Σχέδιο του δεξιού χεριού του

Στα 80ς άνοιξε με άλλους δύο καλλιτέχνες μια σχολή τέχνης. 

Στα 21 παντρεύτηκε μια αρκετά μεγαλύτερή του χήρα (προφανώς για τα λεφτά της), αλλά ο γάμος υπήρξε δυστυχισμένος. Έτσι βρήκε την ευκαιρία το 1590 να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι από την Ολλανδία στη Γερμανία και μέσω αυτής στην Ιταλία, όπου θαύμασε τα έργα του Michelangelo.

Επέστρεψε στο Haarlem το 1591. Άρχισε να ασχολείται και με τη ζωγραφική στα 42 του, αλλά παραμένει γνωστός κυρίως για τα χαρακτικά του. 

Έφερε την τέχνη της χαρακτικής σε νέα ύψη, χειρίστηκε την γραμμή με πρωτοφανή για την εποχή τρόπο δημιουργώντας εκπληκτικές φωτοσκιάσεις όταν κανείς βλέπει το έργο από μακριά και πρωτοστάτησε στη χρήση ειδικών τεχνικών για ακόμα καλύτερη απόδοση των παιχνιδιών φωτός και σκιάς. 

Μετέφερε επίσης σε χαρακτική έργα άλλων ζωγράφων. Θαυμάζεται για τα πορτρέτα του, αλλά έχει κάνει και πολλά μυθολογικά ή αλληγορικά θέματα, μερικά με έντονο ερωτισμό. 

Οι συνθέσεις του είναι εκκεντρικές και συχνά αρέσκεται σε προοπτικά εφέ. 

Κάποιοι τον θεωρούν εφάμιλλο χαράκτη του Durer.

Αυτροπροσωπογραφία