Πορτρέτο της Inez (αδελφής της)

Γεννήθηκε στο Σικάγο. Το 1912 η οικογένεια μετακόμισε στην Pasadena της Καλιφόρνιας. 

Ως παιδί υπήρξε εξαιρετική μαθήτρια και βιβλιοφάγος. Περιλαμβάνεται μάλιστα στη μελέτη του Πανεπιστημίου του Stanford “Study of Gifted Children”, που μελετά το 1% των παιδιών που βρίσκονται στην κορυφή των σχολείων της Καλιφόρνια. 

Μέχρι και μετά την εφηβεία της ήθελε να γίνει συγγραφέας. 

Το 1930 γράφτηκε σε σχολή τέχνης, όπου συνάντησε τον καθηγητή και ζωγράφο Lorser Feitelson.

Στα 30ς άρχισε να ζωγραφίζει παράλληλα έργα σοσιαλιστικού ρεαλισμού και σουρεαλιστικά.

Έκανε την πρώτη της έκθεση στο San Diego το 1931. Το 1933 εξέθεσε πρώτη φορά στο Λος Άντζελες και παντρεύτηκε τον Feitelson. 

Μαζί ίδρυσαν το 1934 κίνημα New Classicism, που αργότερα έγινε γνωστό ως post-surrealism. Εκείνη μάλιστα έγραψε το μανιφέστο του. 

Ήταν η πρώτη αμερικανική απάντηση στον ευρωπαϊκό σουρεαλισμό. 

Ο σουρεαλισμός που πρότεινε δεν περιείχε μια τυχαία σειρά από εικόνες ονείρων, αλλά αποτελούνταν από προσεκτικά δομημένα έργα που είχαν ένα συνειδητό βαθύτερο νόημα. Το ύφος αυτό ταίριαζε περισσότερο στην υψηλή ευφυία της.

Μεταξύ 1936-42 εργάστηκε για δημόσιο οργανισμό τέχνης κάνοντας τοιχογραφίες, χαρακτικά κλπ. 

Το 1941 έφτιαξε μια τεράστια τοιχογραφία που κάλυπτε 3 τοίχους με θέμα την ιστορία της Καλιφόρνιας, καθώς και άλλη μία με θέμα την ιστορία των μεταφορών με μήκος 72 μέτρα! 

Ήταν μια από τις ελάχιστες γυναίκες καλλιτέχνιδες που αναλάμβανε δημόσια έργα τέτοιας κλίμακας. 

Πορτρέτο της μητέρας της

Στα 50ς άλλαξε κατεύθυνση και προσχώρησε σε ένα είδος μινιμαλιστικής γεωμετρικής αφαίρεσης. 

Τα έργα αυτά, αν και αφηρημένα, έχουν μια βάση στην πραγματικότητα καθώς θυμίζουν κάπως κατασκευές. 

Στα 60ς και 70ς συνέχισε να εξερευνά τον χώρο της αφαίρεσης, ενώ στα 80ς ζωγράφισε έργα που σχετίζονται με το τοπίο, με αρχιτεκτονικά στοιχεία. 

Αγαπούσε την ιταλική ζωγραφική του 15ου αιώνα, πράγμα που διακρίνεται στο έργο της.

Δύο αυτοπροσωπογραφίες