Γερμανο-δανός ζωγράφος και χαράκτης, από τους πρώτους εξπρεσιονιστές. 

Γεννήθηκε σε αγροτική οικογένεια σε χωριό της σημερινής Δανίας και μεγάλωσε σε φάρμα. 

Μεταξύ 1884-1891 εκπαιδεύτηκε ως ξυλογλύπτης και εικονογράφος. Από το 1889 σπούδασε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Καρσλρούη και μεταξύ 1892-1898 δίδαξε σχέδιο στην Ελβετία. 

Στο μεταξύ ταξίδεψε στο Παρίσι όπου ήρθε σε επαφή με τον ιμπρεσιονισμό. Στα 31 του αποφασίζει να ασχοληθεί αποκλειστικά με την τέχνη. 

Στο Λεμονοδάσος

Από τα πρώτα χρόνια των 20ς γίνεται υποστηρικτής και μέλος του ναζιστικού κόμματος και εκφράζει ρατσιστικές και αντισημιτικές απόψεις. 

Αυτό δεν εμπόδισε τους ναζί, που μισούσαν μοντέρνα τάση, να συμπεριλάβουν όταν ήρθαν στην εξουσία το έργο του στην «εκφυλισμένη τέχνη» (Degenerate art). Ήταν ήδη διάσημος στη Γερμανία, αλλά οι ομοϊδεάτες του διέταξαν να κατέβουν πάνω από 1000 έργα του από μουσεία και πινακοθήκες. 

Μετά το 1941 του απαγορεύτηκε να ζωγραφίζει έστω και ιδιωτικά (αν και ζωγράφιζε κρυφά με ακουαρέλες και έκρυβε τα έργα του). Αναγνωρίστηκε πάλι μετά τον πόλεμο. 

Η περίπτωσή του ξεσήκωσε θυελλώδεις συζητήσεις για τη σχέση καλλιτεχνών και πολιτικής. 

Θαυμάζεται κυρίως για τη δύναμη των εκπληκτικών του χρωμάτων, καθώς υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους κολορίστες της μοντέρνας τέχνης. 

Ήταν επίσης εξαιρετικός και παραγωγικότατος χαράκτης. 

Μερικά χαρακτηριστικά του έργα – αν και λίγα - είναι θρησκευτικά.