ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DOMENICHINO (1581-1641). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DOMENICHINO (1581-1641). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

DOMENICHINO (1581-1641)


 

 Ψευδώνυμο του Ιταλού ζωγράφου του μπαρόκ Domenico Zampieri. 

 


Γεννήθηκε στη Μπολόνια και διδάχτηκε τέχνη κοντά σε Φλαμανδό ζωγράφο και μετά στο εργαστήριο των Carracci. 

 


Το 1602 πήγε στη Ρώμη, έγινε βοηθός του Annibale Carracci και σύντομα διακρίθηκε. Γύρω στο 1603 άρχισε να δέχεται παραγγελίες για τοιχογραφίες. 

 


Υποστηριζόταν από ευγενείς και αργότερα από τον πάπα και εικονογραφούσε τόσο ναούς όσο και κατοικίες ευγενών. 

 

 

 

Μετά τον θάνατο του Carracci το 1609 η επιτυχία μειώθηκε, καθώς πλέον επιτυχημένος καλλιτέχνης της εποχής ήταν ο Guido Reni. 

 

Πορτρέτο του Guido Reni από τον Domenichino


Έφτασε σε δύσκολη οικονομική θέση και αναγκαζόταν να ψάχνει για παραγγελίες δίχως να διαπραγματεύεται την αμοιβή του. Ωστόσο συνέχισε να εργάζεται μεταξύ Ρώμης και Μπολόνια. 

 


Ανάμεσα στο 1612-15 δημιούργησε μια από τις καλύτερες τοιχογραφίες του (Σκηνές από τη ζωή της αγίας Καικιλίας), ενώ το 1614 φιλοτέχνησε το γνωστότερό του altarpiece. 

 


Το 1621, με την εκλογή πάπα από τη Μπολόνια, ανακτά το κύρος του και διορίζεται αρχιτέκτονας του πάπα. Έχτισε λίγα κτίρια, αλλά άφησε σημαντικά σχέδια για projects, ενώ συνέχιζε να είναι παραγωγικός ως ζωγράφος. 

 


Παρά την επιτυχία του εγκατέλειψε τη Ρώμη το 1631 για να αναλάβει τη μεγαλύτερη παραγγελία του για ένα ναό στη Νάπολη, έργο που τον απασχόλησε ως τον θάνατό του.

 


Ανάμεσα στους πολλούς καλλιτέχνες που μαθήτευσαν στο εργαστήριό του ήταν και ο Poussin. 

 


Το έργο του, που είναι επηρεασμένο από τον Raphael και τους Carracci, εξωραϊζει τα πράγματα και αναζητά την «ιδέα της ομορφιάς». 

 


Πιστεύει ότι δεν πρέπει να «αντιγράφεις» τη φύση, αλλά να τη ξεπερνάς. Συνέγραψε μάλιστα με τον Agucchi ένα θεωρητικό βιβλίο για τη ζωγραφική. 

 


Μορφωμένος, με αγάπη για διάβασμα, ενδιαφερόταν πολύ για τη μουσική, εφευρίσκοντας μάλιστα νέα όργανα. 

 

Ζωγράφισε κυρίως θρησκευτικά και μυθολογικά έργα, υπήρξε εξαιρετικός σχεδιαστής και έριξε ιδιαίτερο βάρος στη μελέτη του τοπίου. 

 




 



Αυτοπροσωπογραφία