ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DAUMIER HONORE (1808-1879). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DAUMIER HONORE (1808-1879). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

HONORE DAUMIER (1808-1879)

 

Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης και γελοιογράφος. 

 


Γεννήθηκε στη Μασσαλία και το 1816 η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Λόγω φτώχιας άρχισε να δουλεύει από τα 12. 

 


Αργότερα, όταν προσλήφθηκε σε γνωστό βιβλιοπωλείο, γνώρισε καλλιτέχνες που σύχναζαν εκεί και άρχισε να σχεδιάζει. Το 1822 έγινε προστατευόμενος ενός διάσημου αρχαιολόγου, ο οποίος του δίδαξε βασικές αρχές τέχνης, ενώ μετά γράφτηκε σε σχολή τέχνης. 

 


Διδάχτηκε λιθογραφία και δούλεψε σε λιθογραφείο. Από το 1830 άρχισε να δημοσιεύει πολιτικά σχέδια σε αριστερά σατιρικά περιοδικά. Σ’ αυτά σατίριζε ανελέητα δικαστική εξουσία, κλήρο, πολιτικούς, την αστική τάξη και τον βασιλιά.

 

Καρικατούρα του βασιλιά με τίτλο «Το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον».


Το 1832 καταδικάστηκε για σχέδιό του που παρουσίαζε τον βασιλιά ως Γαργαντούα και φυλακίστηκε για 6 μήνες, πράγμα που τον έκανε γνωστό. 

 

Ο βασιλιάς ως Γαργαντούας


Μετά την αποφυλάκισή του συνέχισε ακάθεκτος την ίδια τακτική. Μετά το 1835 ξεκινά διωγμός για την πολιτική σάτιρα, με αποτέλεσμα εκδότες να καταδικάζονται και περιοδικά να κλείνουν βίαια. Αναγκάζεται να περιορίσει την πολιτική σάτιρα και να περιοριστεί σε γελοιογραφίες με κοινωνικούς στόχους. 

 

Βίκτορ Ουγκό


Αν και ζωγράφιζε σποραδικά ασχολήθηκε συστηματικά με τη ζωγραφική μετά το 1840, εξέθεσε πρώτη φορά στο Salon το 1849 και ήρθε σε επαφή με τους ζωγράφους της Barbizon. 

 


Συνέχισε να κάνει σκίτσα για να ζήσει, αλλά η ζωγραφική και η γλυπτική του, πέρα από έναν κύκλο θαυμαστών (μεταξύ των οποίων οι Courbet και Baudelaire) δεν έγινε ποτέ ιδιαίτερα γνωστή ή προσοδοφόρα.

 


Έζησε πάντα φτωχικά και δύο φορές (στα 50ς και τα 70ς) αρνήθηκε να τιμηθεί με μετάλλιο από το κράτος γιατί το θεωρούσε αντίθετο με τις ιδέες του. Μόνο στα τελευταία του χρόνια έλαβε μια σταθερή μηνιαία σύνταξη.

 


Υπήρξε παραγωγικότατος σε όλα τα είδη τέχνης με τα οποία ασχολήθηκε. 

 


Το έργο του χαρακτηρίζεται από έναν ιδιόρρυθμο, προσωπικό ρεαλισμό, στον οποίο υπήρξε από τους πρωτοπόρους και επηρέασε τους ιμπρεσιονιστές και τους μεταϊμπρεσιονιστές. 

 


Καταγράφει καθημερινές σκηνές κυρίως από τη ζωή του λαού.

 


 




Γλυπτό