ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ: SAGE KAY (1898-1963)

YANG QIAN (1959-

στις Νοεμβρίου 07, 2026

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan . Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988. Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό. Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο. Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε. Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης. Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα. ...

Αμερικανίδα σουρεαλίστρια ζωγράφος και ποιήτρια.

Γεννήθηκε σε πλούσια οικογένεια (ο πατέρας της ήταν βιομήχανος και 5 φορές γερουσιαστής).

Οι γονείς της χώρισαν το 1908 και εκείνη μεγάλωσε με τη μητέρα της, αν και ο πατέρας διατηρούσε καλές σχέσεις μαζί τους.

Η μητέρα της είχε σπίτι σε πόλη κοντά στη Γένοβα και οι δυο τους επισκέπτονταν συχνά το Παρίσι.

Μεταξύ 1919-20 σπούδασε τέχνη στην Ουάσινγκτον και στη συνέχεια, όταν πήγαν και πάλι στην Ιταλία, στη Ρώμη. Της άρεσε να ζωγραφίζει υπαίθρια έξω από την πόλη.

Το 1925 παντρεύτηκε έναν Ιταλό πρίγκηπα, τον οποίο είχε ερωτευτεί. Έζησαν 10 χρόνια στους αριστοκρατικούς κύκλους της χώρας, τα οποία θεωρούσε βαρετά και τελματωμένα.

Μετά τον θάνατο από φυματίωση της αδελφής της, με την οποία ήταν πολύ δεμένη, το 1935 εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να κάνει καλλιτεχνική καριέρα. Το 1936 έκανε την πρώτη της έκθεση στη Ρώμη και το 1937 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι.

Το 1938 είδε μια μεγάλη έκθεση σουρεαλιστών και εντυπωσιασμένη άρχισε να ασχολείται αποκλειστικά με τη ζωγραφική.

Από την πρώτη συνάντησή τους ερωτεύεται τον σουρεαλιστή ζωγράφο Tanguy. Με τα λεφτά της βοηθά φτωχούς καλλιτέχνες, αλλά πολλοί, όπως ο Breton, την θεωρούσαν ακόμα «πριγκίπισσα». Εξ αιτίας της σχέσης τους οι φιλικές σχέσεις Tanguy-Breton διακόπηκαν.

Πάντως η ίδια θεωρούσε πάντοτε τον εαυτό της σουρεαλίστρια.

Με το ξέσπασμα του πολέμου επιστρέφει στις ΗΠΑ, απ’ όπου βοηθά τους φυγάδες σουρεαλιστές να εγκατασταθούν εκεί και να κάνουν εκθέσεις. Παντρεύεται τον Tanguy το 1940.

Μεταξύ 1940-55 δημιούργησε όλο σχεδόν το σημαντικό και αναγνωρίσιμο έργο της.

Έζησαν κυρίως σε μια φάρμα στο Κονέκτικατ, όπου δέχονταν επισκέψεις Αμερικανών και Γάλλων καλλιτεχνών, αν και πολλοί την θεωρούσαν αυταρχική και οξύθυμη. Εξέθετε τακτικά και έγινε πολύ γνωστή στους καλλιτεχνικούς κύκλους.

Το 1955 ο Tanguy πεθαίνει ξαφνικά και εκείνη διαλύεται ψυχικά, παρά το ότι η σχέση τους ήταν ταραγμένη. Η καλλιτεχνική της παραγωγή μειώνεται πολύ εξ αιτίας της κατάθλιψης, αλλά και προβλημάτων όρασης.

Με κλονισμένη υγεία – και αφού τα τελευταία χρόνια έγραφε ποίηση και ασχολιόταν για λίγο με τη γλυπτική, αυτοκτονεί με μια σφαίρα στην καρδιά το 1963.