ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ: SEGAL ARTHUR (1875-1944)

YANG QIAN (1959-

στις Νοεμβρίου 07, 2026

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan . Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988. Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό. Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο. Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε. Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης. Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα. ...

Ρουμάνος ζωγράφος και συγγραφέας, γεννημένος στο Ιάσιο από εβραίους γονείς.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Aron Sigalu.

Από το 1892 σπούδασε τέχνη στο Βερολίνο και στη συνέχεια στο Μόναχο, το Παρίσι και την Ιταλία.

Εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο το 1904, όπου εξέθεσε με εξπρεσιονιστικές ομάδες.

Με την έναρξη του πολέμου πήγε στην ουδέτερη Ελβετία, καταφύγιο τότε πολλών καλλιτεχνών, όπου εξέθεσε με τον Arp και τους ντανταϊστές στο περίφημο Cabaret Voltaire.

Επέστρεψε το 1920 στη Γερμανία και τελικά, με την άνοδο των ναζί, εγκαταστάθηκε ως το τέλος της ζωής του στο Λονδίνο, όπου άνοιξε σχολή τέχνης με την κόρη του.

Ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική.

Αρχικά ιμπρεσιονιστής, πέρασε στον εξπρεσιονισμό με έντονα, σχεδόν ψυχεδελικά χρώματα, εξέθεσε στη Γερμανία με τις γνωστές ομάδες Γέφυρα και Μπλε Καβαλάρης και τελικά γύρω στο 1916 βρήκε το προσωπικό του ύφος.

Φιλοτέχνησε σκηνές από την ύπαιθρο, τοπία, θρησκευτικά και αντιπολεμικά έργα.

Το προσωπικό του ύφος είναι χαρακτηριστικό: Χρησιμοποιεί έντονα χρώματα και «διασπά» το θέμα του σε πολλές ορθογώνιες επιφάνειες, με αποτέλεσμα το έργο να θυμίζει καλειδοσκοπική εικόνα.