Νοτιοαφρικανός ζωγράφος, γλύπτης και δημιουργός κολλάζ.

Γεννήθηκε σε μικρή πόλη και από νωρίς βίωσε το apartheid. 

Ο πατέρας του ήταν μαύρος και η μητέρα του «coloured” (έτσι χαρακτηρίζονταν άτομα μικτής καταγωγής). 

Καταχωρήθηκε κι αυτός ως «coloured” και βίωσε τις συνέπειες του τότε θεσμοθετημένου ρατσισμού της χώρας.

Επειδή οι γονείς του κατηγορούνταν για «μεικτή» σχέση και οι μαύροι δεν γίνονταν δεκτοί στις «coloured” γειτονιές, δεν μπορούσαν να ζήσουν μαζί ως οικογένεια και συχνά έμεναν στο πίσω μέρος σπιτιών γνωστών τους. 

Είχε γίνει επανειλημμένα μάρτυρας παρενοχλήσεων του πατέρα του από την αστυνομία. 

Από παιδί έδειξε την κλίση του προς την τέχνη. Έφτιαχνε ζώα και αυτοκινητάκια από σύρμα και τα πουλούσε. Είχε μάλιστα κερδίσει σε έναν σχολικό διαγωνισμό. 

Ήταν όμως αδύνατο να σπουδάσει. Όπως πολλοί νέοι στην κατάστασή του, κατατάχτηκε για ένα χρόνο στο στρατό και πέρασε άλλον ένα σε στρατιωτικό καταυλισμό για άνεργους νεαρούς μαύρους. Αργότερα έγινε βοηθός οδοντίατρου. 

Στα 80ς οι εξεγέρσεις των μαύρων, όπως αυτή του Soweto, τον ενέπνευσαν να επιστρέψει στην τέχνη και στα 30 του να παρακολουθήσει μαθήματα σε κοινοτικό πρόγραμμα (CAP) στο Κέιπ Τάουν. 

Έμεινε στο CAP για 4 χρόνια, γνώρισε ανθρώπους που αντιστέκονταν στο σύστημα και έκανε τα πρώτα του σχετικά έργα. 

Αργότερα πειραματίστηκε με τη φωτογραφία και τον χώρο. 

Έγινε γνωστός για τις κατασκευές του, στις οποίες χρησιμοποιεί πολλά διαφορετικά υλικά (και σκουπίδια) δημιουργώντας ένα συνδυασμό κολλάζ και ζωγραφικής. 

Τα έργα του βασίζονται σε προσωπικές μνήμες από τα χρόνια του apartheid, απεικονίζουν ανθρώπους που αντιστάθηκαν σ’ αυτό ή πράξεις του ρατσιστικού, ακροδεξιού National  Party. 

Θεωρήθηκε από τους βασικούς καλλιτέχνες που εναντιώθηκε στις φυλετικές διακρίσεις. 

Μετά το τέλος του apartheid συνέχισε να παράγει έργα και να αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Ζει σε μικρή πόλη κοντά στο Κέιπ Τάουν.

Αυτοπροσωπογραφία