Ρώσος ρεαλιστής ζωγράφος γεννημένος στη Μόσχα. 

Ο πατέρας του ήταν προσωπικότητα στο χώρο της τέχνης (και ερασιτέχνης ζωγράφος) και η μητέρα του συνθέτης. 

Ο Konstantin γράφτηκε στην Καλών Τεχνών της Μόσχας στα 12 του χρόνια, ενώ σπούδαζε και μουσική. 

Μετά την αποφοίτησή του πήγε στη Γαλλία αποφασισμένος να γίνει συνθέτης, αλλά τελικά υπερίσχυσε η ζωγραφική. 

Το 1858 μπήκε στην Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης όπου έκανε τα πρώτα γνωστά του έργα. 

Το 1863 ήταν ανάμεσα στους 14 φοιτητές που «επαναστάτησαν» ενάντια στην Ακαδημία, η οποία για την απονομή του χρυσού μεταλλίου επέτρεπε μόνο την υποβολή ασφυκτικά περιορισμένης θεματολογίας και την εγκατέλειψαν δίχως να πάρουν πτυχίο.

Αργότερα προσχώρησε σε μια ομάδα ρεαλιστών ζωγράφων, που ζωγράφιζαν καθημερινά θέματα της σύγχρονής τους Ρωσίας. 

Το 1870 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της σημαντικής για τη ρωσική τέχνη ομάδας των "Περιπλανώμενων", που οργάνωναν εκθέσεις σε πολλά μέρη της χώρας. 

Στα 70ς, μετά από ταξίδια στη βόρεια Αφρική και τη Σερβία, έδωσε περισσότερο βάρος στο χρώμα. 

Το 1889 κέρδισε το Μεγάλο Χρυσό Μετάλλιο στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού με ιστορικά και μυθολογικά έργα. 

Υπήρξε από τους πλέον σεβαστούς και επιτυχημένους καλλιτέχνες της χώρας του. 

Κάποιοι κριτικοί τον θεωρούν πρόδρομο του ρωσικού ιμπρεσιονισμού, αν και δεν ξέφυγε ποτέ από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό. 

Στα ιστορικά έργα του έχει την τάση να εξιδανικεύει τη Ρωσία του παρελθόντος.

 Σκοτώθηκε σε δυστύχημα στους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης.

Αυτοπροσωπογραφία