GIUSEPPE DE NITTIS (1846-1884)

 

 Ιταλός ζωγράφος από την περιοχή της Απουλίας. 

Γεννήθηκε σε εύπορη οικογένεια, η οποία τον έστειλε να μαθητεύσει σε γνωστό ζωγράφο της περιοχής και μετά σε Καλών Τεχνών στη Napoli. 

Ωστόσο, επειδή εξέφραζε ανοιχτά τη γνώμη του για φλέγοντα (και πολιτικά) θέματα της εποχής, αποβλήθηκε απ’ αυτή το 1863. 

Ωστόσο εκείνος άρχισε να παίρνει μέρος σε εκθέσεις (εξέθεσε μάλιστα και με την ομάδα των Macchiaioli). 

Το 1867 πήγε στο Παρίσι, όπου εξέθεσε και στο Salon. 

Επέστρεψε στη Napoli, όπου άρχισε να ζωγραφίζει στην ύπαιθρο, φιλοτεχνώντας πολλές απόψεις του Βεζούβιου. 

Το 1872 ξαναπήγε στο Παρίσι, όπου γνώρισε επιτυχία στο Salon με ένα έργο του του 1874. 

Την ίδια χρονιά πήρε μέρος στην ιστορική πρώτη ιμπρεσιονιστική έκθεση μετά από πρόσκληση του Degas. 

Ωστόσο η δουλειά του – ως μη καθαρά ιμπρεσιονιστική – δεν έγινε αποδεκτή από τα άλλα μέλη της ομάδας, οπότε δεν πήρε μέρος στις υπόλοιπες εκθέσεις της. 

Μετά το 1875 από τα αγαπημένα του μέσα έγινε το παστέλ. 

Στο σπίτι του στο Παρίσι έγινε μέρος συχνών καλλιτεχνικών συναντήσεων, στις οποίες σύχναζαν μεταξύ άλλων και οι Manet και Zola. 

Το 1878 τιμήθηκε με σημαντικές διακρίσεις. Πέθανε ξαφνικά από καρδιά στα 38 του χρόνια. 

Στο έργο του συνδύασε την ακαδημαϊκή ζωγραφική του Salon με τον ιμπρεσιονισμό.

Αυτοπροσωπογραφία