ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DE NITTIS GIUSEPPE (1846-1884). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DE NITTIS GIUSEPPE (1846-1884). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

GIUSEPPE DE NITTIS (1846-1884)


 

 Ιταλός ζωγράφος από την περιοχή της Απουλίας. 



Γεννήθηκε σε εύπορη οικογένεια, η οποία τον έστειλε να μαθητεύσει σε γνωστό ζωγράφο της περιοχής και μετά σε Καλών Τεχνών στη Napoli. 




Ωστόσο, επειδή εξέφραζε ανοιχτά τη γνώμη του για φλέγοντα (και πολιτικά) θέματα της εποχής, αποβλήθηκε απ’ αυτή το 1863. 



Ωστόσο εκείνος άρχισε να παίρνει μέρος σε εκθέσεις (εξέθεσε μάλιστα και με την ομάδα των Macchiaioli). 




Το 1867 πήγε στο Παρίσι, όπου εξέθεσε και στο Salon. 



Επέστρεψε στη Napoli, όπου άρχισε να ζωγραφίζει στην ύπαιθρο, φιλοτεχνώντας πολλές απόψεις του Βεζούβιου. 






Το 1872 ξαναπήγε στο Παρίσι, όπου γνώρισε επιτυχία στο Salon με ένα έργο του του 1874. 



Την ίδια χρονιά πήρε μέρος στην ιστορική πρώτη ιμπρεσιονιστική έκθεση μετά από πρόσκληση του Degas. 



Ωστόσο η δουλειά του – ως μη καθαρά ιμπρεσιονιστική – δεν έγινε αποδεκτή από τα άλλα μέλη της ομάδας, οπότε δεν πήρε μέρος στις υπόλοιπες εκθέσεις της. 




Μετά το 1875 από τα αγαπημένα του μέσα έγινε το παστέλ. 



Στο σπίτι του στο Παρίσι έγινε μέρος συχνών καλλιτεχνικών συναντήσεων, στις οποίες σύχναζαν μεταξύ άλλων και οι Manet και Zola. 



Το 1878 τιμήθηκε με σημαντικές διακρίσεις. Πέθανε ξαφνικά από καρδιά στα 38 του χρόνια. 



Στο έργο του συνδύασε την ακαδημαϊκή ζωγραφική του Salon με τον ιμπρεσιονισμό.








Αυτοπροσωπογραφία