SEBASTIANO RICCI (1659-1734)

 

Ιταλός ζωγράφος της ύστερης περιόδου του μπαρόκ, που ανήκει στη Σχολή της Βενετίας. 

 

Γεννήθηκε κοντά στην πόλη αυτή και έγινε μαθητής ζωγράφου της Βενετίας. 

 

Δεν υπήρξε άμεμπτος ως χαρακτήρας. Στα 19 του μόλις, το 1678, άφησε έγκυο μια κοπέλα. Το σκάνδαλο έγινε πολύ μεγαλύτερο όταν κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να τη δηλητηριάσει για να αποφύγει έναν ανεπιθύμητο γάμο. 

 

Φυλακίστηκε και αποφυλακίστηκε με τη μεσολάβηση ενός ευγενούς. 

 

Μετά την αποφυλάκισή του εργάστηκε στη Μπολόνια, όπου στη δεκαετία του 1680 εκτέλεσε παραγγελίες για μοναστήρια και παλάτια ευγενών. 

 

Το 1688 εγκατέλειψε γυναίκα και παιδί και έφυγε στο Τορίνο με μια άλλη γυναίκα. 

 

Φυλακίστηκε και πάλι και τελικά παντρεύτηκε μόλις το 1691 την πρώτη.  Ήταν ένας ταραγμένος γάμος. 

 

Εργάστηκε και στη Ρώμη, αλλά μετά τον θάνατο του προστάτη του εκεί το 1694 πήγε στο Μιλάνο. 

Επέστρεψε στη Βενετία και στη συνέχεια ζωγράφισε για Γερμανούς ευγενείς. 

 

Από το 1708 συνεργαζόταν με τον ανιψιό του Marco Ricci. 

 

Αφού εργάστηκε σε πολλές πόλεις κατέληξε στο Λονδίνο και, μετά το 1716 στο Παρίσι. 

 

Τελικά επέστρεψε πλούσιος στη Βενετία το 1718. 

 

Επηρεάστηκε από τον Veronese και ο ίδιος επηρέασε τον Tiepolo. 

 

Ζωγράφισε κυρίως θρησκευτικές και μυθολογικές σκηνές, δημιουργώντας πολυπρόσωπες εικόνες με βάρος στο χρώμα, ακραίες προοπτικές και προτίμηση στα ιπτάμενα σώματα. 

 

Θεωρείται ο τελευταίος μεγάλος της Βενετσιάνικης Σχολής.

 

 

 

Αυτοπροσωπογραφία