Σλοβένος ζωγράφος (ιταλικά Luigi Spazzapan), που από πολλούς θεωρείται Ιταλός, επειδή γεννήθηκε στη σλοβενική μειονότητα επί ιταλικού εδάφους. 

Ήταν δάσκαλος μαθηματικών σε γυμνάσιο μικρής σλοβενικής πόλης όταν, το 1920, εγκατέλειψε τη δουλειά αυτή για να αφοσιωθεί στο πάθος του, τη ζωγραφική. 

Ταξίδεψε αρκετά στην Ευρώπη και ήρθε σε επαφή με μοντέρνα κινήματα. 

Το 1923 εξέθεσε με διάφορους φουτουριστές. 

Το 1928 εγκαταστάθηκε στο Τορίνο, όπου ήταν μέλος μοντέρνας καλλιτεχνικής ομάδας. 

Στα πλαίσιά της ανέπτυξε το προσωπικό του ύφος. 

Το 1936 συμμετείχε στη Μπιενάλε της Βενετίας. Στα πλαίσια της ίδιας Μπιενάλε έκανε ατομική έκθεση το 1954. 

 Η ζωγραφική του πέρασε από διάφορα στάδια. Ήταν από τους πρώτους στην Ιταλία που πειραματίστηκε με την αφηρημένη τέχνη.

Αυτό πάντως  που χαρακτήριζε το έργο του σε όλη του την καριέρα ήταν η εμμονή το σχέδιο και ο κυρίαρχος ρόλος της γραμμής σε σχέση με το χρώμα.

Έλληνας χαράκτης και σκιτσογράφος. 

Γεννήθηκε στο Αϊβαλί και στη Μικρασιατική Καταστροφή διέφυγε στη Λέσβο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. 

Από μικρός είχε κλίση στο σχέδιο. Ήδη από το 1929 άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά, φιλοτεχνώντας εικονογραφήσεις, γελοιογραφίες και σκίτσα. 

Το 1939 πήγε στην Αθήνα, όπου διδάχτηκε τεχνικές χαρακτικής, κυρίως της λιθογραφίας, στο περίφημο εργοστάσιο γραφικών τεχνών Ασπιώτης-ΕΛΚΑ. Παράλληλα μαθήτευε για 2 χρόνια στον  Φώτη Κόντογλου. 

Από το 1942 εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος χαράσσοντας τραπεζογραμμάτια και αποκτώντας μεγάλη εμπειρία. 

Τα πρώτα του χαρακτικά και ζωγραφικά ήταν αυστηρά ρεαλιστικά. 

Σταδιακά προχώρησε σε πιο «ελεύθερα» έργα, στα οποία ανέπτυξε ένα προσωπικό είδος εξπρεσιονισμού που αναδείκνυε την εκφραστικότητα των μορφών του. 

Πορτρέτο του Μόραλη