ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα CAMPRODIN PEDRO DE (1605-1674). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα CAMPRODIN PEDRO DE (1605-1674). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

PEDRO DE CAMPRODIN (1605-1674)


 

 Ισπανός ζωγράφος της εποχής του μπαρόκ. 

 


Γεννήθηκε στο Almagro και στα 14 του χρόνια άρχισε να μαθητεύει κοντά στον ζωγράφο Luis Tristan στο Τολέδο. 

 


Το 1630 κατόρθωσε να γραφεί στην συντεχνία των ζωγράφων της Σεβίλλης, όπου έζησε την υπόλοιπη ζωή του. 

 


Μεταξύ 1632-34 ολοκλήρωσε μια «Μαγδαληνή» για μία εκκλησία. Αυτό είναι το μοναδικό θρησκευτικό του έργο που γνωρίζουμε. 

 


Παντρεύτηκε, αλλά έμεινε πολύ νωρίς χήρος. 

 


Το 1660 με τον Murillo, τον Valdes Leal και άλλους συμμετείχε στην ίδρυση της Ακαδημίας Σχεδίου της Σεβίλλης. 

 


Από νωρίς ειδικεύτηκε στις νεκρές φύσεις, είδος ζωγραφικής στο οποίο διέπρεψε. 

 


Στο είδος αυτό αγαπούσε ιδιαίτερα τις νεκρές φύσεις με φυτά, που πάντοτε τα ζωγράφιζε τοποθετημένα σε βάζα. 

 


Ακόμη και στα λίγα έργα του που δεν έχουν τέτοιο θέμα, όπως «Ο Θάνατος και ο Ιππότης», το στοιχείο της νεκρής φύσης υπάρχει έντονο. 

 

Ο Θάνατος και ο Ιππότης


Χρησιμοποιούσε συνήθως σκοτεινά και γαιώδη χρώματα.