ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ: FUCHS ERNST (1930-2015)

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

στις Νοεμβρίου 05, 2026

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας. Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden. Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος. Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του. Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven . Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα. Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

Αυστριακός ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης, αρχιτέκτονας, σκηνογράφος, συγγραφέας και συνθέτης, υπήρξε από τους βασικούς ιδρυτές της λεγόμενης Vienna School of Fantastic Realism.

Γεννημένος στη Βιέννη, μπήκε το 1945 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, όπου γνώρισε μια ομάδα συμφοιτητών του, με τους οποίους αργότερα θα ίδρυε το κίνημα που προαναφέραμε – αν και υπήρξε μέλος και άλλων καλλιτεχνικών ομάδων.

Αρχικά επηρεάστηκε από τους Klimt και Schiele και αργότερα από Γερμανούς εξπρεσιονιστές κ.ά.

Ωστόσο καθοριστική ήταν και η επιροή παλιών «βόρειων» δασκάλων όπως οι Durer, Grunewald, Altdorfer κλπ. Από αυτούς δανείστηκε αρχικά και ανέπτυξε στη συνέχεια μια ιδιαίτερη τεχνική που προσδίδει ξεχωριστή λάμψη στα έργα του.

Μεταξύ 1950-61 έζησε κυρίως στο Παρίσι ταξιδεύοντας συχνά στις ΗΠΑ, Ισραήλ κ.α.

Έχοντας θρησκευτικές ανησυχίες μελέτησε θρησκευτικά και μυστικιστικά κείμενα, τους αλχημιστές και τον Jung, ενώ βασικές επιρροές του τότε ήταν οι Van Eyck και Fouquet.

Έγινε μοναχός το 1957 σε καθολικό μοναστήρι της Ιερουσαλήμ, όπου φιλοτέχνησε θρησκευτικά έργα.

Το 1958 άνοιξε γκαλερί στη Βιέννη για να προωθήσει νέους καλλιτέχνες του κινήματος, ενώ με τους Hunderwasser και Rainer ίδρυσαν τη σχολή / χώρο μελέτης και δημιουργίας Pintorarium.

Επέστρεψε στη Βιέννη το 1961.

Επινόησε δικές του θεωρίες για την τέχνη και το στιλ (σχετικό βιβλίο του κυκλοφόρησε το 1966), ενώ στη συνέχεια έγραψε και άλλα.

Το 1972 αγόρασε την ετοιμόρροπη βίλλα του αρχιτέκτονα Otto Wagner, την ανακαίνισε και το 1988 τη μετέτρεψε σε μουσείο του έργου του.

Δημιούργησε αρκετούς κύκλους χαρακτικών.

Μετά το 1970 ασχολήθηκε και με τη γλυπτική, ενώ μετά το 1974 και με τη σκηνογραφία - κυρίως για όπερες - και με το βιομηχανικό ντιζάιν.

Το 1993 έγινε μεγάλη αναδρομική του στο μουσείο της Αγίας Πετρούπολης (ήταν ένας από τους πρώτους δυτικούς καλλιτέχνες που τιμήθηκε στη Ρωσία μετά την πτώση του προηγούμενου καθεστώτος).