ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα KAHLO FRIDA (1907-1954). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα KAHLO FRIDA (1907-1954). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

FRIDA KAHLO (1907-1954)


 

Μεξικανή ζωγράφος με πολύ ιδιαίτερο ύφος. 

 


Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού και έζησε βασανισμένη ζωή λόγω προβλημάτων υγείας: 6 χρονών προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα την αναπηρία ενός ποδιού της, ενώ στα 18 τραυματίστηκε σοβαρά σε σύγκρουση λεωφορείου στο οποίο επέβαινε. 

 


Υποβλήθηκε σε επίπονες εγχειρήσεις και υπέφερε σε όλη της τη ζωή. Άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική το 1926, ενώ ανάρρωνε και αρχικά, για να ζήσει, εικονογραφούσε βιβλία ιατρικής. 

 


Το 1929 παντρεύεται τον ήδη διάσημο ζωγράφο Diego Rivera, με τον οποίο μοιραζόταν την κομμουνιστική ιδεολογία. 

 


Η σχέση τους ήταν θυελλώδης (χώρισαν και αργότερα παντρεύτηκαν για δεύτερη φορά), ενώ έζησαν για κάποια χρόνια στις ΗΠΑ, όπου εκείνος εργαζόταν ως τοιχογράφος. 

 


Το 1938 γνωρίζει τον Breton, ο οποίος ήταν τότε στο Μεξικό, εντυπωσιάζεται από τη δουλειά της και οργανώνει έκθεσή της στο Παρίσι. 

 


Ωστόσο όσο ζούσε δεν είχε αναγνωριστεί όσο της άξιζε, καθώς το έργο της βρισκόταν πάντοτε στη σκιά του Rivera. 

 


Η δουλειά της, έντονα προσωπική, αποτελεί ένα κράμα μεξικάνικης παράδοσης (πλούσιο χρώμα, αναφορές στα θρησκευτικά τάματα της πατρίδας της κλπ.), ρεαλισμού, συμβολισμού και σουρεαλισμού (αν και η ίδια έλεγε ότι δεν καταγράφει όνειρα, αλλά τη δική της βασανισμένη πραγματικότητα).

 


Συνηθισμένο θέμα της είναι αυτοπροσωπογραφίες που εκφράζουν με συμβολικό / υπερρεαλιστικό τρόπο τις καταστάσεις που βίωνε, τον πόνο, αλλά και τη σεξουαλικότητά της..