Ιταλός ζωγράφος γεννημένος στο Μιλάνο. Μεγάλωσε φτωχικά λόγω του θανάτου του πατέρα του όταν ήταν 6 χρονών. 

Μαθήτευσε κοντά σε ζωγράφο και το 1592 εγκατέλειψε για πάντα την πατρίδα του. 

Εγκαθίσταται στη Ρώμη, φιλοξενείται σε διάφορα σπίτια, αρρωσταίνει βαριά αλλά αναρρώνει και αρχικά ζωγραφίζει άνθη, νεκρές φύσεις και καθημερινές σκηνές. 

Μετά το 1594 βρίσκει τον προσωπικό του δρόμο στη ζωγραφική. Υπήρξε διαβόητος για τον χαρακτήρα του και η συμπεριφορά του δημιουργούσε σκάνδαλα. Πιθανότατα αμφιφυλόφιλος, οξύθυμος, έμπλεκε σε καυγάδες και μονομαχίες και είχε συνεχή προβλήματα με την αστυνομία.

Ενώ η φήμη του ως ζωγράφου μεγαλώνει, μπαίνει σε υψηλούς κύκλους συλλεκτών, ποιητών και καρδιναλίων και αρχίζει να έχει παραγγελίες από σημαίνοντα πρόσωπα, εξακολουθεί να συχνάζει σε καταγώγια, να συναναστρέφεται με άπορους, ζητιάνους και πόρνες και να έχει οικονομικά προβλήματα. 

Από το 1595 αρχίζει να κάνει θρησκευτικά έργα, που είχαν περισσότερη ζήτηση. 

Οι πίνακες αυτοί είναι εντελώς αντισυμβατικοί σε σχέση με τα πρότυπα της εποχής. Χρησιμοποιεί μοντέλα από τον υπόκοσμο για να αποδώσει ιερές μορφές και επιλέγει ασυνήθιστες, θεατρικές στάσεις και γωνίες. 

Τα έργα του διακρίνονται για τον ρεαλισμό τους (είναι ο πρώτος που φέρνει τον ρεαλισμό στη ζωγραφική), αποδίδουν τους αγίους ως κοινούς ανθρώπους και χαρακτηρίζονται από έντονες αντιθέσεις στο φωτισμό και κατάμαυρα φόντα, στοιχεία που κάνουν τις φιγούρες να προβάλουν ανάγλυφες.

Φυλακίζεται για λίγο στη Ρώμη, κατηγορείται για απόπειρα δολοφονίας και αναγκάζεται να καταφύγει στη Γένοβα, επιστρέφει στη Ρώμη όπου κάποια έργα του θεωρούνται ιερόσυλα και τελικά το 1606 σκοτώνει κάποιον κατά τη διάρκεια λογομαχίας. 

Διαφεύγει τραυματισμένος, καταδικάζεται ερήμην σε θάνατο, καταφεύγει στη Νάπολη, όπου κάνει σημαντικά έργα, στη Μάλτα απ’ όπου εκδιώκεται και, μετά από άλλες περιπλανήσεις, πεθαίνει με άγνωστο τρόπο αλλά πάντοτε κυνηγημένος σε άγνωστο μέρος. Η επίσημη ανακοίνωσε ανέφερε «θάνατο από ασθένεια».