ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα GOLOVIN ALEKSANDR (1863-1930). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα GOLOVIN ALEKSANDR (1863-1930). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

ALEKSANDR GOLOVIN (1863-1930)


Ρώσος ζωγράφος και σκηνογράφος. 



Γεννήθηκε στη Μόσχα και αρχικά σπούδασε αρχιτεκτονική, ωστόσο σύντομα στράφηκε στη ζωγραφική. 



Σπούδασε τέχνη και στο Παρίσι. 


Ο τραγουδιστής Chaliapin στην όπερα "Boris Godunov του Mussorgski

Για βιοποριστικούς λόγους αναγκάστηκε να εργαστεί ως διακοσμητής και ζωγράφος εσωτερικών χώρων. Σχεδίασε επίσης έπιπλα. 


Το 1900 είχε πάρει μέρος στη διακόσμηση του ρωσικού περιπτέρου της Διεθνούς Έκθεσης στο Παρίσι. 



Το 1901 μετακόμισε από τη Μόσχα στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί διέπρεψε ως σκηνογράφος σε παραστάσεις των Diaghilev, Meyerhold κ.ά. 



Μεταξύ άλλων το 1910 φιλοτέχνησε τα σκηνικά της πρώτης παράστασης του μπαλέτου του Stravinsky «Το πουλί της φωτιάς». 



Άλλη σημαντική στιγμή του ήταν τα σκηνικά για το έργο του Beaumarchais «Οι γάμοι του Φίγκαρο» σε σκηνοθεσία του Stanislavski το 1927. 



Στα σκηνικά του συνδύαζε μοντερνιστικά και συμβολιστικά στοιχεία, με επιρροές και από την art nouveau. 



Μετά την επανάσταση του 1917 εύρισκε όλο και πιο δύσκολα δουλειά σε θέατρα, οπότε ασχολήθηκε κυρίως με τη ζωγραφική και την εικονογράφηση βιβλίων. 



Τιμήθηκε από το κράτος ως People’s Artist. 



Η ζωγραφική του, κυρίως πορτρέτα, νεκρές φύσεις και τοπία, είναι περίτεχνη και χαρακτηρίζεται από τον πλούτου του χρώματος και της σύνθεσης.






















Αυτοπροσωπογραφία