Ρώσος ζωγράφος γεννημένος στη Μόσχα. 

Μεταξύ 1946-51 σπούδασε τέχνη στην πόλη αυτή. 

Μεταξύ 1954-1960 δούλευε ως σκηνογράφος σε επαρχιακά θέατρα. Από το 1963 ως το 1976 δίδαξε τέχνη σε σχολές της Μόσχας. 

Από τα 60ς ήδη έπαιρνε τακτικά μέρος σε μη κρατικές εκθέσεις που οργανώνονταν σε διαμερίσματα. 

Έγινε έτσι ένας από τους πρωτεργάτες της μη συμβατής με την επίσημη γραμμή του καθεστώτος τέχνη στη Σοβιετική Ένωση, της τέχνης δηλαδή που δεν αποδεχόταν τον κυρίαρχο (αλλά όχι ακριβώς υποχρεωτικό) σοσιαλιστικό ρεαλισμό.

Δημιούργησε μάλιστα μια σειρά από εντελώς καθημερινά, ευτελή αντικείμενα. 

Το 1978 μετανάστευσε με τη σύζυγό του στο Παρίσι, όπου έζησε ως τον θάνατό του. 

Η πρώτη φορά που επισκέφτηκε τη Μόσχα μετά τη φυγή τού 1978 ήταν μόλις το 1993.

 Ήταν ανήσυχος καλλιτέχνης και άλλαξε αρκετές φορές το ύφος του. 

Γενικά η περίοδος του Παρισιού ήταν πιο πειραματική. Ωστόσο υπήρξε σαφώς αντισυμβατικός από τα 60ς, τουλάχιστον για τα δεδομένα της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Τα έργα του είναι πολύ πιο εσωτερικά από την κυρίαρχη γραμμή της εποχής. 

Η πίεση από άλλους καλλιτέχνες στα 70ς που τον παρότρυναν να κάνει έργα «πιο ωραία», που δεν του ταίριαζαν, τον οδήγησε σε κατάθλιψη, ενώ στο Παρίσι υπήρξε ξένος, δίχως φίλους, πράγμα που τον οδήγησε να σκεφτεί περισσότερο πάνω σε θέματα τέχνης, να αναζητά την ουσία των πραγμάτων και να ζωγραφίζει με απλό τρόπο. 

Από τα μέσα των 90ς ως τις αρχές των 2000ς δημιούργησε μια μεγάλη σειρά έργων που αναφέρονται σε ανθρώπους, κτίρια και καθημερινή ζωή από το σοβιετικό του παρελθόν.

Αυτοπροσωπογραφία