Πολωνός ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης γεννημένος στη Βαρσοβία σε ευκατάστατη οικογένεια. 

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και επιδραστικότερους  καλλιτέχνες της μεταπολεμικής Πολωνίας. 

Από το 1936 μαθήτευσε κοντά σε ζωγράφο. 

Ήρθε σε επαφή τόσο με την κλασική όσο και τη μοντέρνα τέχνη ταξιδεύοντας το 1936-37 στην Ιταλία και στο Παρίσι. 

Το 1946 αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας. 

Αρχικά ακολούθησε τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, το κυρίαρχο ύφος επί σταλινισμού, και πήρε μέρος σε σχετικές εκθέσεις. 

Το 1953 διορίζεται στη σχολή απ’ όπου είχε αποφοιτήσει, όπου θα διδάξει ως το 1961. 

Εμπνευσμένο από τον πόλεμο στην Κορέα

Ήδη από το 1950 σχεδίαζε αφίσες. 

Αφίσα της περίφημης ταινίας του Βάιντα "Στάχτες και Διαμάντια"

Λίγο μετά γίνεται ο επικεφαλής και ιδρυτής ουσιαστικά  (με 2-3 άλλους) της περίφημης πολωνικής σχολής πόστερ, που «επαναστατεί» ενάντια στη λογικής της διαφήμισης και της προπαγάνδας και παράγει εξαιρετικά πρωτότυπα πόστερ για ταινίες κ.ά., σπάζοντας τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και γραφιστική και εισάγοντας πολλά στοιχεία avant garde.

Μετά τον θάνατο του Στάλιν απομακρύνεται από τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό και μεταξύ 1953-61, που διδάσκει στη σχολή, σχεδιάζει πάνω από 100 αφίσες ανοίγοντας νέους δρόμους στον χώρο αυτό. 

Ήδη από το 1958 προχωρά στην αφαίρεση. 

Ο κύκλος, σε πολλές παραλλαγές, γίνεται το «σήμα κατατεθέν» των αφαιρετικών του έργων.

Τότε δημιουργεί και την πρώτη του αφηρημένη εγκατάσταση. Γίνεται παγκόσμια γνωστός και το 1961 και 1965 παίρνει μέρος σε δύο σημαντικές εκθέσεις στο MOMA της Νέας Υόρκης. 

Το 1961 εγκαθίσταται στη Βιέννη και, τελικά, το 1966 στις ΗΠΑ, όπου διδάσκει σε πανεπιστήμιο. 

Το 1970 γίνεται ο πρώτος Πολωνός που κάνει ατομική έκθεση στο Guggenheim. 

Εγκατάσταση

Αναγνωρίζεται ως βασικός εκπρόσωπος της Op art. 

Το 1999 επιστρέφει στην πατρίδα του, όπου συνεχίζει την παραγωγή έργων ως το θάνατό του. 

Μεταξύ άλλων έχει κάνει τοιχογραφίες για σταθμούς μετρό της Βαρσοβίας.

Ινδός ζωγράφος, ποιητής και κριτικός γεννημένος στη δυτική παραθαλάσσια περιοχή της χώρας. 

Σπούδασε τέχνη σε πανεπιστήμια της περιοχής του μεταξύ 1955-1961 και συνέχισε στο Royal College of Art του Λονδίνου ως το 1966. 

Ήδη από το 1960 δίδασκε τέχνη στο πανεπιστήμιο της Baroda, απ’ όπου είχε αποφοιτήσει.

 Θεωρείται σημαντική προσωπικότητα της μοντέρνας ινδικής τέχνης για περισσότερες από 4 δεκαετίες. 

Έχει εκθέσει σε πολλά μέρη του κόσμου και έχει βραβευτεί στη χώρα του. 

Έχει επίσης διακριθεί ως λογοτέχνης, τόσο στην ποίηση όσο και στην πεζογραφία. 

Η σύζυγός του είναι η επίσης εικαστική καλλιτέχνιδα Nilima Sheikh. 

Συνήθως χρησιμοποιεί πλούσια, συχνά "ψυχεδελικά" χρώματα και ζωγραφίζει μυθολογικές εικόνες ή φανταστικά τοπία. 

Το προσωπικό ύφος πολλές φορές τα κάνει να θυμίζουν χάρτες. 

Έτσι είναι σαν να αλλάζει τη φύση δημιουργώντας ένα προσωπικό σύμπαν. 

Από τις βασικές επιρροές του είναι οι ινδικές μινιατούρες.    

 

Ολλανδός ζωγράφος γεννημένος στο Groningen. 

Δεν γνωρίζουμε πολλά για τη ζωή του στην Ολλανδία. 

Το 1637 ο Ολλανδός κυβερνήτης της Βραζιλίας Johan Maurits τον πήρε μαζί του, μαζί με άλλον ένα ζωγράφο, για να καταγράψουν τους κατοίκους, τη χλωρίδα και την πανίδα και τα τοπία της χώρας. 

Έμεινε στη Βραζιλία για 7 χρόνια (1637-1644). 

Μεταξύ 1641-43 φιλοτέχνησε 8 πορτρέτα κατοίκων από διάφορες φυλές σε φυσικό μέγεθος, 12 νεκρές φύσεις με φρούτα και φυτά της περιοχής και έργα με χορούς των ιθαγενών. 

Πρόκειται για τις πρώτες ρεαλιστικές καταγραφές ανθρώπων κάποιων ιθαγενών φυλών.

Στο φόντο των πορτρέτων του υπάρχουν δέντρα και φυτά στα πλαίσια της καταγραφής της χλωρίδας της χώρας, αλλά και ζώα στο έδαφος. 

Έχει ζωγραφίσει ιθαγενείς, μαύρους, μουλάτους (μιγάδες) και μαμελούκους (πρώην μουσουλμάνοι δούλοι). 

Τα έργα του παρουσιάζουν ενδιαφέρον τόσο για εικαστικούς όσο, κυρίως, για εθνογραφικούς λόγους. 

Δεν είναι σίγουρο αν είναι δικά του έργα που βρίσκονται στην Ευρώπη και αποδίδονται σ’ αυτόν, καθώς είναι ανυπόγραφα. 

Πάντως είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και η «ρεαλιστική» απεικόνιση των μελών φυλών της Βραζιλίας φέρει έντονα την ευρωπαϊκή ματιά για τους «άγριους». Για παράδειγμα μια γυναίκα της φυλής Tapuyas παρουσιάζεται ως ανθρωποφάγος.