The blue boy

Βρετανός ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος στην περιοχή του Suffolk. 

Οι κόρες του

Από παιδί είχε μεγάλη ικανότητα στο σχέδιο. Στα 10 του ζωγράφιζε κεφάλια και μικρά τοπία. 

Το 1740 πήγε στο Λονδίνο να μάθει κοντά σε έναν χαράκτη, αλλά σχετίστηκε περισσότερο με τον Hogarth και τη σχολή του. 

Το 1746 παντρεύτηκε τη νόθα κόρη ενός δούκα, που είχε αρκετό ετήσιο εισόδημα. 

Ωστόσο τα δικά του τοπία δεν πουλούσαν αρκετά. Έτσι επέστρεψε στην πόλη του και επικεντρώθηκε στα πορτρέτα. 

Το 1752 η οικογένεια μετακόμισε στο Ίπσουιτς όπου, παρά την αύξηση των παραγγελιών, αναγκαζόταν ακόμη να βασίζεται στο εισόδημα της συζύγου του. 

Το 1759 εγκαταστάθηκαν στο Bath, όπου μελέτησε τον Van Dyck. Η πελατεία του αυξήθηκε. 

Το 1769 η φήμη του εδραιώθηκε και κλήθηκε να γίνει ιδρυτικό μέλος της Royal Academy of Art, στην οποία εξέθετε ως το 1773 και μετά το 1779.

Όλο και περισσότερα μέλη της κοινωνικής ελίτ ζητούσαν πορτρέτα τους, αν και εκείνος προτιμούσε να ζωγραφίζει τοπία, δίχως όμως να προλαβαίνει. 

Το 1774 ως το θάνατό του έζησε στο Λονδίνο, όπου συνέχισε να ζωγραφίζει πορτρέτα διασημοτήτων της εποχής, αλλά και να πειραματίζεται με τη χαρακτική.

Στα 70ς και 80ς καθιέρωσε ένα είδος πορτρέτου όπου το μοντέλο πόζαρε στην ύπαιθρο, ώστε να απεικονίζεται και το τοπίο. 

Ζωγράφισε μεταξύ άλλων τα πορτρέτα του νεότερου από τους γιους του Bach (ο ίδιος ήταν καλός παίχτης της βιόλα ντα γκάμπα), του βασιλικού ζεύγους και άλλων σημαντικών προσώπων. 

Η βασίλισσα

Στα τελευταία του χρόνια μπόρεσε να ζωγραφίσει και τοπία. 

Υπήρξε ανανεωτής της ζωγραφικής τοπίου και ο καλύτερος πορτρετίστας, μαζί με τον Reynolds, της εποχής του. 

Η ταχύτητά του στα πορτρέτα ήταν διάσημη. Διέθετε εξαιρετική ευαισθησία και μπορούσε να συλλαμβάνει τον χαρακτήρα του μοντέλου του. 

Αυτοπροσωπογραφία