ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SALVO (1947-2015). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SALVO (1947-2015). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

SALVO (1947-2015)


 

Καλλιτεχνικό όνομα με το οποίο είναι γνωστός ο Ιταλός ζωγράφος Salvatore Mangione. 

 



Γεννήθηκε στη Σικελία, αλλά οι οικογένεια μετακόμισε στο Τορίνο το 1956. 

 


Από τότε έμεινε κυρίως εκεί και έδρασε σε όλη του τη ζωή. 

 


Έδειξε ενδιαφέρον για την τέχνη από έφηβος. Ωστόσο ήταν αυτοδίδακτος. 

 


Στα τέλη των 60ς η δουλειά του ήταν εννοιολογική, επηρεασμένη από Αμερικανούς εννοιολογικούς καλλιτέχνες, και αρκετά αυτοαναφορική. 

 


Στις αρχές των 70ς φιλοτέχνησε 12 «αυτοπορτρέτα» με φωτομοντάζ. 

 

Salvo as Raphael

 



 Στη συνέχεια στράφηκε στην arte povera και δημιούργησε μαρμάρινες ταφόπλακες με σκαλισμένες λέξεις ή φράσεις. 

 


Το 1973 ωστόσο έκανε μια ξαφνική στροφή 180 μοιρών επιστρέφοντας πανηγυρικά στη ζωγραφική με παραδοσιακές τεχνικές και κάνοντας μια σχετική έκθεση σε μεγάλη γκαλερί της Νέας Υόρκης. 

 


Έτσι συνδέθηκε άρρηκτα με τη μεταμοντέρνα τέχνη. 

 


Στη συνέχεια πήρε μέρος σε σημαντικές ομαδικές και έκανε ατομικές σε ΗΠΑ και Γερμανία. 

 


Από το 1976 άρχισε να κάνει απλοποιημένο τοπία, φυσικά ή αστικά, με λαμπερά χρώματα, τα οποία συχνά περιέχουν και κλασικά ερείπια. 

 


Αυτά αποτέλεσαν τη γνωστότερη δουλειά του. Mεταξύ 1982-83 έκανε αναδρομικές εκθέσεις σε Γαλλία και Βέλγιο και έγινε γνωστός σε όλη την Ευρώπη. 

 


Πήρε μάλιστα μέρος στις Μπιενάλε της Βενετίας το 1976 και 1984. 

 


Στη συνέχεια δημιούργησε έργα που «συνομιλούν» με κλασικούς δασκάλους και τα οποία ενίοτε περιέχουν και αυτοπροσωπογραφίες. 

 


 


 Λεπτομέρεια του παραπάνω έργου