Γάλλος ζωγράφος, θεωρητικός τέχνης και δάσκαλος. 

Γεννήθηκε στο Παρίσι και μπήκε στο εργαστήριο του ζωγράφου Vouet μόλις 11 ετών. 

Στα 15 του ήδη έλαβε παραγγελίες από τον καρδινάλιο Richelieu. Για την εκτέλεσή τους ακολούθησε τις γενναιόδωρες συμβουλές του Poussin, από τον οποίο επηρεάστηκε και με τον οποίο ταξίδεψε στη Ρώμη το 1642. 

Έμεινε εκεί 4 χρόνια, όπου μελέτησε τη ρωμαϊκή γλυπτική και τον Raphael. 

Επέστρεψε στο Παρίσι το 1646 και γνώρισε άμεση επιτυχία, καθώς βρήκε πολλούς υποστηρικτές και προστάτες. Είχε την εύνοια και του βασιλιά Λουδοβίκου 14ου, ο οποίος τον θαύμαζε απεριόριστα και τον αποκάλεσε τον «μεγαλύτερο Γάλλο ζωγράφο όλων των εποχών». 

Πορτρέτο του Λουδοβίκου XIV

Πρωτοστάτησε στη δημιουργία του πρώτου θεσμικού ιδρύματος τέχνης, της French Royal Academy of Painting and Sculpture το 1648 και εξελέγη στο συμβούλιο των διοικητών της. Παρέμεινε κυρίαρχη φιγούρα εκεί και το 1683 έγινε διευθυντής της.

Εργάστηκε και για την ίδρυση της αντίστοιχης ακαδημίας της Ρώμης. Ήταν επίσης διευθυντής σχολών τέχνης. 

Γενικά υπήρξε η σημαντικότερη μορφή της τέχνης του 17ου αιώνα στη Γαλλία. Οτιδήποτε γινόταν στα παλάτια ήταν δικό του. Έχει φτιάξει μεταξύ άλλων τοιχογραφίες και οροφές στις Βερσαλλίες, στο Λούβρο κ.α. 

Φιλοτέχνησε κυρίως πορτρέτα και έργα με ιστορικά ή μυθολογικά θέματα. Έγραψε επίσης ένα θεωρητικό βιβλίο για την τέχνη.  

Χαρακτηριστικές είναι οι σειρές σχεδίων του που έχουν ως θέμα την ανθρώπινη φυσιογνωμία. 

Κάποιες απ’ αυτές «εικονογραφούν» τα ανθρώπινα συναισθήματα και κάποιες άλλες συγκρίνουν το ανθρώπινο πρόσωπο με αυτά των ζώων.

Αυτοπροσωπογραφία