Πολωνός ρεαλιστής ζωγράφος, θεωρητικός τέχνης και αρχιτέκτονας λιθουανικής καταγωγής. 

Γεννήθηκε σε χωριό της σημερινής Λιθουανίας, που τότε ήταν ενωμένη με την Πολωνία και ανήκε στη ρωσική αυτοκρατορία. 

Ως έφηβος έζησε αρκετά χρόνια στο Tomsk της Σιβηρίας, όπου ήταν εξόριστοι οι γονείς του για πολιτικούς λόγους. 

Φοίτησε στην Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης (1868-71) και στη συνέχεια στο Μόναχο (1872-75). Στο Μόναχο γνωρίστηκε με άλλους σημαντικούς Πολωνούς καλλιτέχνες που σπούδαζαν εκεί. 

Το 1875 εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία, όπου άνοιξε εργαστήριο ζωγραφικής στο πλυντήριο ενός πολυτελούς ξενοδοχείου. 

Παντρεύτηκε το 1884 και απέκτησε έναν γιο, που αργότερα έγινε επίσης σημαντικός ζωγράφος (και πολλά άλλα) με το ψευδώνυμο Witcacy. 

Μετά το 1884 υπήρξε διευθυντής δύο περιοδικών για τα οποία έγραψε σημαντικά άρθρα για την τέχνη (αργότερα εκδόθηκαν σε βιβλίο). 

Το 1886 επισκέπτεται για πρώτη φορά τη μικρή πόλη Zakopane στη νότια Πολωνία και γοητεύεται από τους ορεσίβιους Tatras, που ζουν στο μέρος αυτό των Καρπαθίων.

Αποκτά εμμονή με την περιοχή και την λαϊκή κουλτούρα της, περνά μεγάλο μέρος της ζωής του εκεί και φιλοδοξεί να δημιουργήσει στην τέχνη και την αρχιτεκτονική ένα καθαρά πολωνικό ύφος βασισμένο στην λαϊκή τέχνη της περιοχής. 

Επινοεί το Zakopane Style, το οποίο είναι περισσότερο χαρακτηριστικό στην αρχιτεκτονική παρά στην τέχνη. Σχεδιάζει σπίτια ή διακοσμεί εσωτερικά σπιτιών πλούσιων και διανοούμενων Πολωνών με το ύφος αυτό. 

Ως το τέλος του παρέμεινε στενά συνδεδεμένος με την περιοχή. Είχε έντονη απέχθεια στον επίσημο τρόπο εκπαίδευσης (τόσο τον καλλιτεχνικό όσο και γενικότερα) και απογοητεύτηκε πολύ όταν ο 20χρονος γιος του Witcacy γράφτηκε στην Καλών Τεχνών της Κρακοβίας. 

Το 1908 προσβάλλεται από φυματίωση, αφήνει την οικογένειά του στο Zakopane και εγκαθίσταται στο παραθαλάσσιο θέρετρο Lovran (σήμερα ανήκει στην Κροατία), όπου θα πεθάνει το 1915. 

Το έργο του αποτελείται κυρίως από τοπία των βουνών που αγάπησε και σκηνές από την καθημερινή ζωή των χωρικών.