Industrial Farmers (1920)

 

Γερμανός ζωγράφος, από τους γνωστότερους του κινήματος της Νέας Αντικειμενικότητας.

Γεννήθηκε στη Σαξονία και η πρώτη του καλλιτεχνική εκπαίδευση ήταν στην Ακαδημία της Karlsruhe. 

Στη συνέχεια σπούδασε στο Βερολίνο, όπου είχε καθηγητή τον Lovis Corinth. 

Πολέμησε στον πρώτο παγκόσμιο μεταξύ 1915-18 και μετά ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. 

Αρχικά δούλεψε σε ένα ύφος μεταξύ κυβισμού και φουτουρισμού. 

Από το 1919 γράφτηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα και τα θέματά του έγιναν κοινωνικά, κριτικάροντας έντονα την κατάσταση της μεταπολεμικής, κατεστραμμένης Γερμανίας. 

Λεπτομέρεια μεγαλύτερου έργου

Ο πίνακάς του Industrial Farmers (1920), είναι ίσως ο γνωστοτερός του και χαρακτηριστικός αυτής της στροφής. Σύντομα έγινε από τους σημαντικότερους ζωγράφους - με τους Dix, Grosz και Beckmann - της Νέας Αντικειμενικότητας (New Objectivity), ομάδας που δημιουργούσε κυνικά, σαρκαστικά και συχνά σκληρά έργα καυτηριάζοντας την γερμανική μεταπολεμική κατάσταση. 

Μετά το 1925 η προσέγγισή του έγινε λιγότερο επιθετική, φτάνοντας σχεδόν ως τον νεοκλασικισμό. 

Από τη χρονιά αυτή διορίστηκε καθηγητής στην Καλών Τεχνών της Karlsruhe και από το 1926 ήταν διευθυντής του σατιρικού περιοδικού Simplicissimus. 

Το 1928 επισκέφτηκε το Παρίσι, όπου θαύμασε ιδιαίτερα τη δουλειά του Bonnard. Με την άνοδο των ναζί το 1933 απολύθηκε αμέσως και κατατάχτηκε στους «παρακμιακούς καλλιτέχνες» (Degenerate Art). 

Έργο που σατιρίζει τους ναζί ήδη από το 1923.

 Το 1939 του απαγορεύτηκε να ζωγραφίζει. 

Το 1945 τα γαλλικά στρατεύματα κατοχής τον διόρισαν δήμαρχο μιας μικρής πόλης, αλλά πέθανε τον ίδιο χρόνο.

 

Αυτοπροσωπογραφία