ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BELORGEY YVES (1960-. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BELORGEY YVES (1960-. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

YVES BELORGEY (1960-


 

Γάλλος ζωγράφος που ζει και εργάζεται στο Monteuil. 



Μεταξύ 1978-82 σπούδασε νομικά και ιστορία τέχνης στη Λυόν. 



Παρακολούθησε και τη Σχολή Καλών Τεχνών της ίδιας πόλης, δίχως όμως να γραφεί επίσημα σ’ αυτή. 



Για κάποιο διάστημα έζησε στη Μασσαλία. 






Αρχικά ζωγράφισε αστικά τοπία στα οποία υπήρχε πλήρης απουσία του ανθρώπινου στοιχείου.  



Ήδη από το 1993, μετά από παραμονή του στη Μασσαλία, αποφασίζει ότι αποκλειστικό θέμα της ζωγραφικής του θα είναι η σύγχρονη, μοντέρνα πόλη. 



Ζωγραφίζει λοιπόν σχεδόν εμμονικά κτήρια κοινότοπης μοντέρνας αρχιτεκτονικής από προάστια μεγαλουπόλεων (από τα προάστια του Παρισιού με πολυκατοικίες που χτίστηκαν μεταξύ 50ς και 70ς έως της Ιαπωνίας ή του Μεξικού) με απόλυτα ρεαλιστικό και δίχως καμιά ωραιοποίηση τρόπο. 


Υπάρχουν ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας, σχεδόν ποτέ όμως οι ίδιοι οι άνθρωποι. Τα έργα είναι συνήθως μεγάλων διαστάσεων. 



Τα κτίρια στη μεγαλύτερη περίοδο του έργου του, είναι κοινότοπα και αγνώστων αρχιτεκτόνων. 



Από το 2004 άρχισε να ζωγραφίζει και μερικά επώνυμων, ακολουθώντας όμως τους κανόνες που έχει θέσει ο ίδιος στον εαυτό του. 



Μερικές φορές οι επιφάνειες των δρόμων ξεφεύγουν από τον ρεαλισμό και γίνονται σχεδόν αφηρημένες. 



Την τελευταία του περίοδο εγκατέλειψε το λάδι και χρησιμοποιεί άλλα χρώματα που τοποθετεί απ’ ευθείας στην επιφάνεια του πίνακα. 



Φιλοτεχνεί επίσης ασπρόμαυρα σχέδια με γραφίτη με την ίδια θεματολογία. 





Τέλος πρόσφατα στα έργα του εισέβαλλε μερικές φορές και η ανθρώπινη φιγούρα.