Γερμανός νεοκλασικός ζωγράφος γεννημένος κοντά στην Φρανκφούρτη σε οικογένεια με αριστοκρατικές ρίζες. 

Ήταν γιος υψηλόβαθμου αυλικού του πρίγκηπα. 

Αυτοπροσωπογραφία ως Δαυίδ με το κεφάλι του Γολιάθ (1756)

Αρχικά μαθήτευσε κοντά σε έναν γλύπτη. 

Το 1750 ταξίδεψε στη Ρώμη και μπήκε στο εργαστήριο ενός ζωγράφου. 

Το 1760 πήγε στο Λονδίνο, όπου στην αρχή εργάστηκε κοντά σε έναν ωρολογοποιό (ζωγράφιζε τις διακοσμήσεις για τα ρολόγια που κατασκεύαζε). 

Από το 1764 το βασιλικό ζεύγος τον πήρε υπό την προστασία του, αλλά έγινε δημοφιλής και στην αυστριακή αυλή. 

Queen Charlotte (1771)

Το 1768 υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Royal Academy of Arts. 

 Ομαδικό πορτρέτο μελών της Royal Academy

 Η δημοφιλία του αυξήθηκε με τα πορτρέτα πολύ γνωστών ηθοποιών της εποχής που φιλοτέχνησε. 

Δύο πορτρέτα του διάσημου τότε ηθοποιού David Garrick

Εξελίχτηκε σε μετρ του είδους που αποκαλείται «conversation piece” (ομαδικά πορτρέτα σε αστικό ή φυσικό περιβάλλον, όπου τα πρόσωπα δεν ποζάρουν, αλλά συζητούν σε διαφορετικές στάσεις). Τα ομαδικά αυτά πορτρέτα ήταν περιζήτητα.

Αργότερα έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τεράστιους πίνακες που απεικονίζουν πολλά πρόσωπα που βρίσκονται σε χώρους που φιλοξενούν συλλογές τέχνης, ώστε να απεικονίζονται ταυτόχρονα και πολλά έργα τέχνης. 

Τόσο τα έργα όσο και τα πρόσωπα ήταν υπαρκτά και αναγνωρίσιμα στην εποχή τους. 

Μεταξύ 1783-89 έζησε στην Ινδία, όπου, μεταξύ άλλων, επίσης ζωγράφισε πορτρέτα υψηλών προσώπων. 

Στην επιστροφή του στην Αγγλία το πλοίο ναυάγησε στα Adamant Islands. Οι επιζήσαντες έριξαν κλήρο για το ποιος θα φαγωθεί για να επιβιώσουν οι υπόλοιποι. Στη σύγχρονη εποχή ένας γνωστός ιστορικός και κριτικός τέχνης περιέγραψε τον Zoffany ως το «πρώτο και τελευταίο μέλος της Royal Academy που υπήρξε κανίβαλος». 

Παρά τη γερμανική καταγωγή του θεωρείται Βρετανός ζωγράφος.