IGNACIO ZULOAGA (1870-1945)

Αυτοπροσωπογραφία 

 Ισπανός ζωγράφος γεννημένος στη Χώρα των Βάσκων. 

 

Πορτρέτο του πατέρα του

Μικρός εργαζόταν κοντά στον πατέρα του, που είχε εργαστήριο κατασκευής όπλων. 

 

Όταν ταξίδεψε μ’ αυτόν στη Ρώμη αποφάσισε να γίνει ζωγράφος. 

 

Στα 18 του πήγε για 5 χρόνια στο Παρίσι. 

 

Ήταν πολύ φτωχός και ζούσε σε δύσκολες συνθήκες. Τον βοηθούσε λίγο η μητέρα του και κάποιοι Ισπανοί καλλιτέχνες που ζούσαν εκεί. 

 

Εξέθεσε πρώτη φορά στο παρισινό Salon του 1890. Τελικά επέστρεψε στην πατρίδα του και εγκαταστάθηκε στη Σεβίλλη. 

 

Δεν συγκινήθηκε από τη μοντέρνα τέχνη, με την οποία είχε έρθει σε επαφή, και ανέπτυξε ένα ρεαλιστικό ύφος που βρισκόταν πολύ κοντά στην εθνική παράδοση και θεματολογία, θυμίζοντας Velasquez και Murillo. 

 

Χρησιμοποιούσε σκοτεινά και γήινα χρώματα και συχνά απεικόνιζε φτωχούς, ταλαιπωρημένους ανθρώπους, ζητιάνους, νάνους, αλλά και ταυρομάχους, χορευτές φλαμένκο κλπ. 

 

Επίσης φιλοτέχνησε με παρόμοιο ύφος και κάποια θρησκευτικά έργα, αλλά και τοπία από χωριά ή πόλεις, συχνά πανοραμικά. 

 

Το 1901 και 1903 συμμετείχε στις Μπιενάλε της Βενετίας. 

 

Η αυστηρή, «σκυθρωπή» ματιά του πήγαζε από την εμμονή του καθολικισμού στην μετάνοια και την αποφυγή υλικών αγαθών. 

 

Στον εμφύλιο τάχτηκε υπέρ των φασιστών. Ζωγράφισε μάλιστα πορτρέτο του Φράνκο.

 

 

Απεικόνισε μεταξύ άλλων μια σημαντική φασιστική στιγμή, την αντίσταση των εθνικιστών στο Alcazar στο Τολέδο. 

 

Η μορφή του εμφανιζόταν σε φρανκικό χαρτονόμισμα.  

 

 

 

 

 

 Αυτοπροσωπογραφία