ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ZULOAGA IGNACIO (1870-1945). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ZULOAGA IGNACIO (1870-1945). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

IGNACIO ZULOAGA (1870-1945)

Αυτοπροσωπογραφία 



 Ισπανός ζωγράφος γεννημένος στη Χώρα των Βάσκων. 

 

Πορτρέτο του πατέρα του

Μικρός εργαζόταν κοντά στον πατέρα του, που είχε εργαστήριο κατασκευής όπλων. 

 


Όταν ταξίδεψε μ’ αυτόν στη Ρώμη αποφάσισε να γίνει ζωγράφος. 

 


Στα 18 του πήγε για 5 χρόνια στο Παρίσι. 

 


Ήταν πολύ φτωχός και ζούσε σε δύσκολες συνθήκες. Τον βοηθούσε λίγο η μητέρα του και κάποιοι Ισπανοί καλλιτέχνες που ζούσαν εκεί. 

 


Εξέθεσε πρώτη φορά στο παρισινό Salon του 1890. Τελικά επέστρεψε στην πατρίδα του και εγκαταστάθηκε στη Σεβίλλη. 

 



Δεν συγκινήθηκε από τη μοντέρνα τέχνη, με την οποία είχε έρθει σε επαφή, και ανέπτυξε ένα ρεαλιστικό ύφος που βρισκόταν πολύ κοντά στην εθνική παράδοση και θεματολογία, θυμίζοντας Velasquez και Murillo. 

 



Χρησιμοποιούσε σκοτεινά και γήινα χρώματα και συχνά απεικόνιζε φτωχούς, ταλαιπωρημένους ανθρώπους, ζητιάνους, νάνους, αλλά και ταυρομάχους, χορευτές φλαμένκο κλπ. 

 


Επίσης φιλοτέχνησε με παρόμοιο ύφος και κάποια θρησκευτικά έργα, αλλά και τοπία από χωριά ή πόλεις, συχνά πανοραμικά. 

 




Το 1901 και 1903 συμμετείχε στις Μπιενάλε της Βενετίας. 

 


Η αυστηρή, «σκυθρωπή» ματιά του πήγαζε από την εμμονή του καθολικισμού στην μετάνοια και την αποφυγή υλικών αγαθών. 

 



Στον εμφύλιο τάχτηκε υπέρ των φασιστών. Ζωγράφισε μάλιστα πορτρέτο του Φράνκο.

 

 


Απεικόνισε μεταξύ άλλων μια σημαντική φασιστική στιγμή, την αντίσταση των εθνικιστών στο Alcazar στο Τολέδο. 

 


Η μορφή του εμφανιζόταν σε φρανκικό χαρτονόμισμα.  

 


 

 


 



 



 Αυτοπροσωπογραφία