Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης της «δεύτερης γενιάς» των εξπρεσιονιστών. 

Γεννήθηκε στο Βερολίνο και ο πατέρας του ήταν ζωγράφος εκκλησιών. 

Μεταξύ 1908-13 σπούδασε «διακοσμητική ζωγραφική». Ωστόσο επηρεάστηκε από τον εξπρεσιονισμό και ζωγράφιζε σε αυτό το ύφος παράλληλα με την διακόσμητική τέχνη. 

Το 1913, μετά από σύντομο διάσημα σπουδών στην Ακαδημία Τεχνών της πόλης, άνοιξε δικό του εργαστήριο. 

Το 1914 ταξίδεψε στο Παρίσι. Ωστόσο το ταξιδι αυτό διακόπηκε από το ξέσπασμα του πολέμου, οπότε επέστρεψε στο Βερολίνο. 

Το 1916 στρατεύτηκε ως ιατρικό προσωπικό στη Φλάνδρα. Εκεί γνώρισε τον Heckel, από τον οποίο επηρεάστηκε έντονα και με τον οποίο διατήρησε στενές σχέσεις και μετά τον πόλεμο. 

Αυτός του δίδαξε και τεχνικές χαρακτικής. 

Όταν επέστρεψε σχετίστηκε με την εξπρεσιονιστική ομάδα Η Γέφυρα. 

Έκανε την πρώτη του έκθεση το 1919. 

Από το 1926 δίδασκε τοπιογραφία σε Ακαδημία Τεχνών στο Βερολίνο. 

Έως σήμερα παραμένει κυρίως γνωστός για τα τοπία του – αν και πριν αφοσιωθεί σ’ αυτά είχε ασχοληθεί με το πορτρέτο. 

Από το 1933 και την ανάληψη της εξουσίας από τους ναζί θεωρήθηκε ως «παρηκμασμένος καλλιτέχνης» και έργα του συμπερiλήφθηκαν στη διαβόητη έκθεση Degenerate Art (1937). 

Το 1938 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη διδασκαλία. 

Ακολούθησε μια δυστυχισμένη περίοδος : Αναγκάστηκε να περιοριστεί στα πορτρέτα, κυρίως της γυναίκας του. 

Το 1943 το σπίτι του πήρε φωτιά και 200 έργα του καταστράφηκαν. Μετακόμισε, αλλά και το νέο του σπίτι χτυπήθηκε από βομβαρδισμό, ενώ η γυναίκα του πέθανε το 1944. 

Το 1948 χώρισε από τη δεύτερη σύζυγό του. 

Μετά τον πόλεμο αφοσιώθηκε κυρίως στη διδασκαλία τέχνης. 

Η δουλειά του έγινε λιγότερο εξπρεσιονιστική και έκανε τοπία από τη Βόρεια Θάλασσα, τη Ρώμη και τη Βενετία, αλλά και πορτρέτα και νεκρές φύσεις. 

Από το 1953 ως τον θάνατό του έζησε με την τρίτη του σύζυγο, με την οποία είχαν 40 χρόνια διαφορά!