ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ: HECKEL ERICH (1883-1970)

YANG QIAN (1959-

στις Νοεμβρίου 07, 2026

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan . Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988. Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό. Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο. Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε. Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης. Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα. ...

Γερμανός εξπρεσιονιστής ζωγράφος και χαράκτης.

Γεννήθηκε σε μικρή πόλη της Σαξονίας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη Δρέσδη, μετά από 3 χρόνια όμως την εγκατέλειψε για να ασχοληθεί με την τέχνη.

Έως το 1907 πάντως δούλευε σε αρχιτεκτονικό γραφείο.

Το 1905 ήταν ένας από τους ιδρυτές (και γραμματέας) της εξπρεσιονιστικής ομάδας «Η Γέφυρα» (Die Brucke) με τους Kirchner, Schmidt-Rottluff και Bleyl, οι οποίοι ήταν συμφοιτητές του στην αρχιτεκτονική.

Θαύμαζαν τον Munch ως πρόδρομό τους και επηρεάζονταν από την πρωτόγονη – κυρίως την αφρικάνικη - τέχνη.

Η ομάδα συνδέθηκε με τον Marc και την άλλη γνωστή εξπρεσιονιστική ομάδα, τον Γαλάζιο Καβαλάρη (Blaue Reiter) και διαλύθηκε το 1913.

Πάντως η έκθεση που έκανε το 1905 σε εργοστάσιο φωτιστικών ενόχλησε πολλούς κριτικούς, ενώ απαγορεύτηκε από την αστυνομία της Δρέσδης η αφίσα της από τον Heckel (ένα γυμνό). Γενικά οι εκθέσεις τους απέτυχαν εμπορικά.

Το 1911 μετακόμισε στο Βερολίνο.

Στον Α’ παγκόσμιο, μεταξύ 1915-18 υπηρέτησε σε τρένο – νοσοκομείο στο Βέλγιο και ειδικά στην Οστάνδη σε ένα κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού που είχε μετατραπεί σε νοσοκομείο, που εξελίχτηκε σε κανονική καλλιτεχνική αποικία, καθώς οι καλλιτέχνες που υπηρετούσαν εκεί φιλοτεχνούσαν χαρακτικά, συζητούσαν για λογοτεχνία, ενώ είχαν ζωγραφίσει τους τοίχους.

Στην πόλη αυτή γνωρίστηκε και με τον Ensor, τον οποίο επισκεπτόταν στο εργαστήριό του.

Πίσω στη Γερμανία μεταξύ 1922-24 ζωγράφισε ένα ολόκληρο μικρό δωμάτιο σε μουσείο της Ερφούρτης.

Οι τοιχογραφίες αυτές φέρουν τον γενικό τίτλο Stages of Life και θεωρούνται από τις σημαντικότερες του εξπρεσιονισμού.

Το 1937 οι ναζί κατέταξαν το έργο του, όπως και αυτό όλων των μοντέρνων καλλιτεχνών, στην «εκφυλισμένη (degenerate) τέχνη», του απαγόρευσαν να εκθέτει και κατέβασαν τα έργα του από τα μουσεία της χώρας.