Ψάχνοντας για ψύλλους

Ιταλός ζωγράφος του μπαρόκ, που είχε το παρατσούκλι Lo Spagnolo (ο Ισπανός). 

Γεννήθηκε στη Μπολόνια και από τα 12 χρόνια του μαθήτευε σε ζωγράφο, ενώ μεταξύ 15-18 μπήκε στο εργαστήριο ενός άλλου. 

Από το 1681 ως το 1686 ήταν βοηθός στο εργαστήριο του Cignani. 

Συνέχισε την καριέρα του ως ανεξάρτητος. 

Φαίνεται ότι από τότε ήδη ζωγράφιζε ό,τι θέμα του άρεσε, δίχως περιορισμούς και δίχως να κυνηγά τα λεφτά. Έτσι, εκτός από θρησκευτικά, μυθολογικά, πορτρέτα κ.ά. θέματα, ζωγράφισε και φτωχούς ανθρώπους, που ασχολούνται με ταπεινά επαγγέλματα.

Κυρίως όμως έγινε γνωστός για τις καθημερινές σκηνές εσωτερικών χώρων και ήταν από τους πρώτους ιταλούς που ασχολήθηκαν μ’ αυτές, καθώς το είδος δεν ήταν διαδεδομένο στη χώρα. 

Φιλοτέχνησε επίσης αρκετά τρίπτυχα. Από τα θρησκευτικά του έργα πολύ γνωστή είναι η σειρά 7 πινάκων με θέμα τα 7 Μυστήρια των καθολικών. 

Εξομολόγηση

Θεία Κοινωνία

Ταξίδεψε στη Βενετία αλλά, παραδόξως, ποτέ στη Ρώμη. 

Από την επιδημία πανώλης

Το 1708 αναγκάστηκε να φύγει νύχτα από τη Μπολόνια, κουβαλώντας ένα μεγάλο έργο του, εξ αιτίας ενός επεισοδίου – που κατέληξε σε δίκη, όπου το έργο διεκδικούσε ένας ιερέας, ενώ ο Crespi το προόριζε για τον δούκα. 

Στη Φλωρεντία βρήκε ως προστάτη τον εκεί δούκα, απόγονο των Μεδίκων, για τα επόμενα 5 χρόνια.

Στα τελευταία του χρόνια, μετά τον θάνατο της γυναίκας του, είχε αποτραβηχτεί και σπάνια έβγαινε από το σπίτι. 

Εκλεκτικός καλλιτέχνης, ζωγράφισε, όπως είπαμε, πολύ διαφορετικά θέματα, αλλά συχνά και με διαφορετικό ύφος.

Γενικά χρησιμοποίησε σκοτεινά, βαριά χρώματα. 

Θεωρείται ένας από τους 5-6 μεγάλους δάσκαλους του μπαρόκ.

Αυτοπροσωπογραφία