ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ: ΜΟΡΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (1916-2009)

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

στις Νοεμβρίου 05, 2026

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας. Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden. Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος. Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του. Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven . Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα. Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

Από τους γνωστότερους Έλληνες ζωγράφους του 20ού αιώνα, γεννημένος στην Άρτα.

Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα το 1927.

Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών, απ᾽ όπου αποφοίτησε το 1936.

Από το 1937 ως την κήρυξη του πολέμου συνέχισε τις σπουδές του στη Ρώμη και το Παρίσι.

Από το 1948 ως το 1983 δίδαξε στην ΑΣΚΤ. Το διδακτικό του έργο θεωρείται αποφασιστικής σημασίας για την κατεύθυνση της ελληνικής μεταπολεμικής τέχνης.

Παράλληλα με τη ζωγραφική και τη χαρακτική ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία (Θέατρο Τέχνης του Κουν, Εθνικό Θέατρο) και φιλοτέχνησε πολλά εξώφυλλα βιβλίων για τις εκδόσεις Ίκαρος.

Το 1958 εκπροσώπησε την Ελλάδα (με τον Τσαρούχη και τον Σώχο) στη Μπιενάλε της Βενετίας.

Στο έργο του κυρίαρχο ρόλο έχει η ανθρώπινη και κυρίως η γυναικεία φιγούρα, αρχικά ρεαλιστική, με σκοτεινά χρώματα και μνήμες από φαγιούμ και στη συνέχεια όλο και πιο αφαιρετική, με τα έργα των τελευταίων του χρόνων να κινούνται στα όρια της αφηρημένης τέχνης.