Γερμανός εξπρεσιονιστής ζωγράφος και χαράκτης. 

Σπούδασε τέχνη στη Δρέσδη. Το 1906 γνωρίζεται με τον ζωγράφο Heckel, ο οποίος τον προσκαλεί να γίνει μέλος της επιδραστικής εξπρεσιονιστικής ομάδας Die Brucke (Η Γέφυρα). 

Είχε ήδη εξπρεσιονιστικές τάσεις από τότε που πολύ νέος είχε δει ζωγραφική του Van Gogh. Στην ομάδα θα μείνει ως το 1910. 

Παράλληλα ασχολείται με την ξυλογραφία. 

Από το 1907 είχε μετακομίσει στο Βερολίνο, όπου ίδρυσε τη New Secession, μια ένωση εξπρεσιονιστών ζωγράφων που οργάνωναν ομαδικές εκθέσεις. 

Όταν μένει για λίγο στο Παρίσι επηρεάζεται από τους φωβ. 

Το 1912 αποχωρεί από τη Γέφυρα και γνωρίζει επιτυχία, καθώς το ύφος του είναι πιο διακοσμητικό και συντηρητικό από των άλλων εξπρεσιονιστών και αρέσει σε ευρύτερο κοινό. 

Όταν ωστόσο επισκέπτεται το νησί Palau στον Ειρηνικό, το ύφος του γίνεται πιο πρωτόγονο και γωνιώδες. 

Το 1916 πολεμά στον Α’ παγκόσμιο. 

Από το 1922 διδάσκει στην Ακαδημία του Βερολίνου, απ’ όπου εκδιώκεται το 1933 από τους ναζί. Όπως όλοι οι μοντέρνοι Γερμανοί καλλιτέχνες χαρακτηρίζεται «εκφυλισμένος» (Degenerate art) και όλα τα έργα του κατεβαίνουν από τα μουσεία, ενώ ο ίδιος ζει σε απομόνωση στην επαρχία. 

Επιστρέφει στο Βερολίνο το 1945 και ως το τέλος του γνωρίζει αναγνώριση και βραβεύεται πολλές φορές. 

Υπήρξε και παραγωγικότατος χαράκτης.