Ολλανδός ζωγράφος της «Χρυσής Εποχής της Ολλανδικής Ζωγραφικής». 

Γεννήθηκε στο Leiden και διδάχτηκε σχέδιο από έναν ντόπιο ζωγράφο και στη συνέχεια υαλογραφία. 

Στα 14 του χρόνια, το 1628, μαθήτευσε στο εργαστήριο του Rembrandt, που τότε ήταν 21 ετών, όπου έμεινε για 3 χρόνια (σε κάποια έργα του διακρίνεται η επιρροή του). Σύντομα όμως ανέπτυξε προσωπικό ύφος που χαρακτηρίζεται από μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια και συχνή χρήση trompe-l’oeil (οφθαλμαπάτης). 

Συχνά χρησιμοποιούσε εργαλεία όπως ειδικά γυαλιά και καθρέφτες για να πετύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. 

Υπήρξε επιτυχημένος ζωγράφος και τα έργα του αγοράζονταν σε υψηλές τιμές από ευγενείς (όπως οι Μέδικοι) ή ακόμα και από βασιλείς (η βασίλισσα της Σουηδίας Χριστίνα είχε αγοράσει 11 έργα του). 

Έζησε και πέθανε στο Leiden, όπου ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής. 

Ενώ ζούσε γράφτηκαν κείμενα για τη ζωή και το έργο του. Ζωγράφισε κυρίως καθημερινές σκηνές, που συχνά συνδυάζουν τη χρήση trompe-l’oeil. 

Μερικές είναι νυχτερινές και φωτίζονται από κεριά. 

Αρχικά είχε ξεκινήσει ως πορτρετίστας, αλλά σταμάτησε γιατί τα μοντέλα του δεν μπορούσαν να ποζάρουν για τόσο χρόνο, καθώς ήταν αργός προσπαθώντας να αποτυπώσει κάθε λεπτομέρεια. 

Υπήρξε πολύ γνωστός ως τα μέσα του 19ου αιώνα, μετά ξεχάστηκε και δεν συμπεριλαμβανόταν στους μεγάλους της ολλανδικής τέχνης και επανανακαλύφτηκε μόλις μετά το 1970.

Μία από τις πολλές αυτοπροσωπογραφίες του ("Άνδρας που καπνίζει πίπα")