ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα PALADINO MIMMO (1948-. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα PALADINO MIMMO (1948-. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

MIMMO PALADINO (1948-



 

 

 Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης. 

 


Γεννήθηκε σε μικρή πόλη της Καμπανίας, αλλά μεγάλωσε κοντά στη Νάπολη. 

 



Μεταξύ 1964-68 σπούδασε τέχνη σε σχολή στο Benevento. Έκανε τη πρώτη του έκθεση το 1968 στη Νάπολη. 

 


Τον παρουσίασε ο θεωρητικός τέχνης Achille Bonito Oliva, που λίγο αργότερα έγινε ο θεωρητικός του κινήματος της Transvanguardia. 

 


Αρχικά δούλευε ως conceptual καλλιτέχνης χρησιμοποιώντας και φωτογραφίες, αλλά στα μέσα των 70ς στράφηκε στη ζωγραφική, αντιδρώντας στην «παραγκώνισή» της από εννοιολογικούς κ.ά. καλλιτέχνες. 

 




Στα τέλη των 70ς μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου δίδασκε σε Λύκειο, ενώ συνέχιζε να ζωγραφίζει.   

 


Ακολούθησαν επιτυχημένες συνεργασίες με σημαντικές γκαλερί. Από το 1980 αρχίζει να κατασκευάζει και βιβλία-αντικείμενα, ενώ εκθέτει για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη. 

 


Εντάσσεται στην ομάδα της  Transvanguardia με άλλους Ιταλούς καλλιτέχνες που επιστρέφουν στην αναπαραστατική ζωγραφική (Chia, Clemente, Cuchi κ.ά.) και εκθέτει μαζί τους. 

 


Η ομάδα γίνεται διεθνώς γνωστή όταν παίρνει μέρος στη Μπιενάλε της Βενετίας του 1980 και στη συνέχεια στη σημαντική μεγάλη έκθεση Zeitgeist στο Βερολίνο. 

 


Πολλοί υποδέχτηκαν το κίνημα ως ένα είδος «φρέσκου αέρα» σε σχέση με την αυστηρότητα και εγκεφαλικότητα της εννοιολογικής τέχνης. 

 


Από το 1983 ασχολείται και με τη γλυπτική. 

 




Το 1988 εκθέτει και πάλι στη Μπιενάλε. Δημιουργεί μεγάλες εγκαταστάσεις όπου συνδυάζει τη γλυπτική με την αρχιτεκτονική και το 1994 εκθέτει στην Απαγορευμένη Πόλη του Πεκίνου. 

 


Γενικά στα 90ς πειραματίζεται με διάφορους τρόπους. 

 


Από το 2000 κάνει και βίντεο. 

 


Σε όλη του την πολυσχιδή καριέρα εμπνέεται συχνά από την κλασική λογοτεχνία και κουλτούρα.

 


Στις εγκαταστάσεις του έχει μερικές φορές συνεργαστεί και με μουσικούς (π.χ. με τον Eno το 1999). 

 


Η ζωγραφική του συνήθως είναι "επίπεδη" και γεμάτη σύμβολα.