Ισπανός ρομαντικός ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος στη Μαδρίτη. 

Έχασε τη μητέρα του όταν ήταν μόλις 6 χρονών και στα 10 του ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε. 

Έμεινε στην Ακαδημία ως το 1833, οπότε του παρήγγειλε συγκεκριμένα έργα η βασιλική οικογένεια. 

Έκανε επίσης για την Ακαδημία, χαρακτικά, τα capricios, με γκροτέσκα θέματα, άμεσα επηρεασμένα από τα διάσημα capricios του Goya. 

Τέλος φιλοτέχνησε εικονογραφήσεις για βιβλία γνωστών Ισπανών συγγραφέων, καθώς και διακοσμητικά έργα για ένα δημοφιλές καφέ. 

Το 1842 τιμήθηκε από την Ακαδημία για ένα έργο του που απεικόνιζε τον Δαβίδ να αποκεφαλίζει τον Γολιάθ. 

Είχε κακή υγεία και υπέφερε από φυματίωση για χρόνια. 

Το έργο του αναπτύσσεται στα πλαίσια του ρομαντισμού, κυρίαρχου στην Ευρώπη την εποχή εκείνη. 

Φιλοτέχνησε ιστορικά ή μυθολογικά έργα, κυρίως όμως ζωγράφισε καθημερινές σκηνές με ρομαντική διάθεση. 

Γενικά το έργο του διακρίνεται για την τάση του προς το φανταστικό, το αλλόκοτο και το γκροτέσκο, ακόμα και όταν ζωγραφίζει καθημερινές σκηνές. 

Ιδιαίτερο είναι το έργο του τού 1839 (το πρώτο επάνω), όπου σατιρίζει το ρομαντικό πάθος παρουσιάζοντας μια... πολλαπλή «ρομαντική» αυτοκτονία.